Cemal Süreya'nın çok sevdiğim 'Ortadoğu' şiirini umutla okurdum eskiden, şimdi umutsuzluk içinde okuyorum: "Biz kırıldık daha da kırılırız/ Ama katil de bilmiyor öldürdüğünü/ Hırsız da bilmiyor çaldığını/ Biz yeni bir hayatın acemileriyiz/ Bütün bildiklerimiz yeniden biçimleniyor/ Şiirimiz, aşkımız yeniden/ Son kötü günleri yaşıyoruz belki/ İlk güzel günleri de yaşarız belki/ Kekre bir şey var bu havada/ Geçmişle gelecek arasında Acıyla sevinç arasındal Öfkeyle bağış arasında/ Biz kırıldık daha da kırılırız/ Doğudan Batıya bütün dünyada." Şiir "Kimse dokunamaz bizim suçsuzluğumuza" dizesiyle bitiyor. Elhak doğru söylemişsin, güzel yazmışsın da usta, galiba artık bu içli dizeyi, üzülerek, kötü bir versiyonuyla değiştirmek gerekiyor: Kimse dokunamaz onların işlediği suçlara!
Türkiye'nin kuşatıldığı'nı söyleyenlere hak veriyorum, evet bu zihniyet sahiplerince kuşatıldık ve bu 'kuşatma'yı yaracak hiçbir güç görünmüyor ufukta.