Beklentilerin her zaman insanı üzdüğüne bir kez daha şahit oldum. 8 yıllık bir bekleyiş ve sonrasında çok da mutlu etmeyen bir kitap. Hakan Gündayın kalemini çok beğeniyorum. Kitabı da çok büyük bir hevesle aldım. Bir miktar hayal kırıklığına uğradım. Her zaman ki Hakan Günday eleştiri oklarını birer birer acımadan atmış. Kitabın geneline baktığımızda görmekten kaçındığımız her şeyi gözümüze gözümüze sokuyor. Mülteci sorunu, savaşlar, diktatörlük yarışı, dünya üzerinde yaşayan insanların 3 maymunu oynaması gibi. Zamir’in hikayesinin başlangıcı ve süreç içerisinde hayatının nasıl şekil aldığını da okuyoruz. Savaş bölgelerindeki insanların zor yaşamı ve bu yaşamların yardım kuruluşu adı altında sömürülmesi. Her zaman böyle değil midir zaten yaşadığımız her duruma güzel bir maske geçirilir ve duygu sömürüsü yapılmaya devam edilir ve biz bunu farkedemiyoruz. “Gerçeğin gömülmesine defalarca tanık olmuştum.” Diyor Hakan Günday kitapta ve Zamir gerçekleri ortaya çıkarmak için uğraşıyor. Keyifli okumalar diliyorum. Her ne kadar benim beklentimin altında kalsa bile yine de çok severek okudum.