"Günah", o kendisinden ayrılmaz eziyet aracı ile "özgür irade" kavramı ile birlikte içgüdüleri sapıttırıp onlara karşı bir güvensizliği bizlere ikinci bir varoluş olarak benimsetmek için uydurulmuş! "Çıkar gözetmemek" ve "kendini yadsıma" kavramları ile o aslen decadence belirtisi olan zararlıya eğilim, kendine faydalı olanı artık seçemez olmak, kendi kendini yıkmak; gerçek değerin ta kendisi, "ödev", "ermişlik", insandaki "tanrısal" taraf mertebesine yükseltilmişti.