Size bir sır vereyim; eğer bir seher vaktinde bir bülbülü dinliyorsanız, bilin ki o da sizi dinliyordur. Çünkü o şakırken bütün bülbül neslinin ruhaniyetiyle şakıyor, binlerce, milyonlarca bülbülün anlattığı şekilde gülü yeniden anlatıyor, onu anlattığı için de sizi duyuyordur. Bu yüzden uzun gecelerin gözyaşlarını en iyi bülbüller bilir; tenhada ağlayan âşıkların derdini en iyi onlar anlar.
"Teşekkür ederim ama bak, alevlere dokunmak üzereyiz, uzaklaş artık."
"Asla! Seni kurtarmadan olmaz!"
"Boşa öleceksin!..."
"Hiç boşa olur mu İbrahim, kimden yana olduğum bilinir."
"... Demek ki insanın beyni bir dakika düşünmeden duramıyor, o garip başı öyle yaratılmış ki istese de istemese de düşünceler ard arda geliyor, bir düşünceden öbürü doğuyor, herhalde ölünceye kadar böyle devam ediyor bu."