Medine'deydi.
Hz. Ömer, bir gün Onu hasır üstünde uzanmış gördü. Vücudunda sert hasırın izleri görülüyordu. Dayanamayıp ağladı:
Ey Allah'ın Resûlü, dedi. Hükümdarlar, padişahlar kuş tüyü yataklarda yatarken...
Sözlerini tamamlamasına gözyaşları izin vermedi. Efendimiz (sav), ne demek istediğini anlamıştı.
Ömer, dedi. Dünya nimetleri onların, ahiret saadeti de bizim olsa memnun olmaz mısın?
Hz. Ömer, susarak dediğini doğruladı.
Evet, dönemin hükümdarları, padişahları ve kralları görkemli saraylarda lüks ve tantana içinde yaşıyordu. Ama O, ne padişah, ne de bir kraldı. Allah'ın insanlığa gönderdiği son Peygamberdi. “Allah'a kul olmayı her şeyden üstün gören Peygamber.