📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
... İğrenç insanların arasında olmak ne can sıkıcı, ne parlak bir sefalet! Makam, mevki hırsıyla dolular, birbirlerini bir adım geçmenin peşindeler. En sefil, en acınacak tutkular bütün çıplaklığıyla onlarda var. Mesela, burada herkesin asaletinden, arazisinden bahsettiği bir kadın var. O kadar ki, bir yabancı onun biraz asaletiyle, arazisinin şöhretiyle övünen bir kaçık olduğunu düşünür. (Ama insanı daha çok kızdıran da, o kadının çevreden yüksek bir memurun kızı olması.) Bak, kendini böyle adice rezil etmek için böylesi az akıllı şu insan türünü bir türlü anlayamıyorum. Gerçi, sevgili dostum, insanın başkalarını kendine göre değerlendirecek kadar budala olduğunu her gün daha çok fark ediyorum. Çünkü ben çok fazla kendimle meşgulüm ve kalbim coşmuş durumda. Başkaları beni yolumdan etmesin de, kendileri varsın istedikleri yola gitsinler...
...Hikâyelerin onlarda bıraktığı izlenimlere şaşıyorum. Daha önce anlattığım bir hikâyede, kendiliğimden uydurduğum yerleri ikinci anlatışımda unutursam; hemen geçen sefer daha farklıydı, diyorlar. Bu yüzden, şimdi onlara hikâyeleri ezbere şiir okur gibi, hiç değiştirmeden aynı uyumla anlatmaya çalışıyorum. Bundan öğrendim ki, yazar hikâyesini ikinci basılışta değiştirirse, onu şiirsel olarak çok daha iyi hale getirmiş olsa bile, eserine zarar vermekten kurtulamaz. İlk izlenim bizim için değerlidir. İnsan öyle yaratılmıştır ki, en inanılmayacak şeylere bile kanabilir; ama kafasına bir şey yerleştiyse, onu söküp atmak isteyenin vay haline!...
...Hayır, kendimi aldatmıyorum! Onun siyah gözlerinde, bana, kaderime gerçek bağlılık görüyorum. Evet, bunu hissediyorum ve onun (ah, bana göğü bağışlayan bu sözleri avazım çıktığı kadar söylemeye cesaret edebilecek miyim?) beni sevdiğini söyleyen kalbime güveniyorum. Seviyor beni!...