Seda Sezer
@sdsezer
Kaybolan varlığın imgesinin canlandığı ve aynı anda benim de onun yokluğuna boyun eğdiğim her seferde acı ortaya çıkar. Acıya açılan, yası belirginleştiren bu kapılar, yok olmak istemeyen, ısrarlı bir aşkın fışkırmalarıdır.
Psişik bir travma ya sevilenin kaybedilmesiyle yaşanan sert sarsıntı ya da öznenin hissetmediği uzun bir küçük travmalar dizisine yeni eklenen önemsiz bir olay sonucu oluşur. Tek noktaya yönelik bu travmalar öznenin bilincinde olmadığı algılanamaz bir acıya neden olur. Bu tek noktaya yönelik acıların giderek artan birikimi öylesine bir gerilim hali yaratır ki o ana kadar tutulan acıyı serbest bırakıp patlamasını bilinçli halde görmek için önemsiz bir olayın ufacık kıvılcımı yeter. Bu tetikleyici en küçük olay ben'in içinde olduğu kadar dışında da gerçekleşebilir. Önemsiz bir anı veya anlamlı bir rüya öyle kesin koşullarda kendini gösterir ki ben'den taşan ve ben'i yaralayan iç uyarılmaların şiddetli yükselmelerini serbest bırakır. O zaman bu durum travma acısı şeklinde yaşanır.
Seda Sezer
, 2021 okuma hedefini ekledi.2021 OKUMA HEDEFİ
5/20 kitap - %25 tamamlandı
5 kitap okudu
20 kitap
1.125 sayfa
0 inceleme
21 alıntı
Saydam benim gövdem. Görünebilsin diye, bir tek kötülüğün olmadığı içimde. İzlenebilsin diye organlarımın şen kıpırdanışı. Çünkü işte, evrenin heyecanına her kapılmış gibi, bekleyemedim derimin kalınlaşıp gizlemesini beni. Evrenin heyecanına her kapılmış gibi, beni de sakınmayacak dünya. Savurup, parçalayıp, eskitip, yıpratıp haddimi bildirecek ve sürmek için gereken o kini sokmak isteyecek içime. Bu yüzden kısa yaşar kelebekler. Hayatın bu kuralına uyamadıkları için kovulurlar zamandan. Saydam gövdeler saklamaz çünkü karışık ve "aklı başında" planları. Evrenin heyecanına her kapılmış olan gibi.
