Betül
@seasparklex
kitty language and literature
Uzun süredir çocuk kitapları okuyup üzerine fikirlerimi kaydetmek istiyordum. Tolstoy'un bu güzel eseri ile başlangıç yapmış olayım.
Bir çocuğa kitap seçerken oldukça titiz davranılması gerektiği kanaatindeyim bu yüzden önceden okuyup yorumlanmasının kıymetli olduğunu düşünüyorum. Tolstoy yetişkinler için yazdığı kitaplarda bile bu kadar öğreticiyken çocuklar için yazdıklarında aynı çaba içerisinde olacağından emindim. Servis ediliş şekli çocuklara yönelik olsa da yetişkinlerin okuması da katkı sağlayacaktır.
Genellikle fabl örnekleri vardı kitapta. Çocukluğumda okuyup aklımda kalan hikayelerden de buldum içerisinde. Akılda kalıcılığını bu şekilde deneyimlemiş oldum. Materyalist fikirlerin revaçta olduğu bu dönemde manevi değerlerin ulviliğini kanıtlar nitelikte, çocukların anlayabileceği sadelikte yazılmış. Yatmadan önce bir çocuğa okuyup üzerine gününü konuşabileceğimiz, okuma anında sorularla değerleri benimsetebileceğim bir kurguda hissettim. Özellikle doğru için zor duruma düşse bile dürüstlükten vazgeçmemeyi, maddiyatın mutluluk üzerinde öneminin pek olmadığını, kurnaz yaklaşımlara karşı uyanık kalabilmeyi, önyargıya kapılıp kimseyi küçümsememeyi öğütleyen öyküler vardı.
Eksik yanı, daha fazla çizim görmek isterdim. Bazı hikayelerin sonunda minik çizimler vardı ancak çocukların ilgisini çekmek açısından yetersiz kaldığını düşünüyorum. Çocuklara okurken hayvanların veya geçen bitkilerin fotoğraflarını göstererek deneyimlemelerini sağlayarak bu eksikliği tolere edebiliriz.
Çekirdek - Tolstoy’dan Çocuklar İçin ÖykülerLev Tolstoy · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20191,390 okunma
Joseph Warren Beach, Ingiliz romanına başlangıcından bugüne kadar kuşbakışı bir göz atacak olursak dikkatimizi en çok çekecek şeyin, anlatıcının gittikçe ortadan silinmesi olacağını söylemişti. Öyle sanıyorum ki bu söz yalnız İngiliz romanı için değil, genellikle roman türü için de doğrudur. Matmazel Noraliya'nın Koltuğu bu bakımdan önemli, çünkü anlatıcı olarak yazara en az yer veren bu teknik, Türkiye'de ilk kez bu romanda denenmiştir.
Sanırım Yaban'da vurgulanan temayı köylünün yalnızca olumsuz yönlerinin sergilenmesini ve yaratılmak istenen boğucu atmosferi ancak Karaosmanoğlu'nun ideolojisinin gereği olarak açıklayabilir ve diyebiliriz ki romandaki köy gerçek Anadolu'yu temsil etmez; 1930'lardaki yönetici sınıftan bir aydın bürokratın kafasındaki Anadolu'nun simgesidir
