seçil çilek
@secilek
Şu anda okuduğu kitap
Olan, şimdi var olan her şey
belirsiz, karışık, yetersiz, ikincil görünür bize,
kendi kendimizi ancak bütün bu şimdi var olan
şeylerin bir önsözden, geleceğin güzel romanının
uzun, sıkıcı bir önsözünden başka bir şey olmadığını düşünerek avuturuz kendimizi. Bütün insanlar, bilerek ya da bilmeyerek, bu inançla yaşarlar. Ansızın biri onlara bir saat içinde tümünün öleceğini söyleyecek olsa, yaptıkları, yapmış
oldukları her şeyin onlar için hiçbir hazzı, hiçbir
tadı, hiçbir değeri olmazdı. Geleceğin aynası olmasa, güncel gerçeklik aşağılık, iğrenç, anlamsız görünürdü. Yeniden karşılaşmalara, utkulara, yükselişlere, terfilere, çoğalışlara, ele geçirmelere,
unutmalara umut bağlatan yarın olmasaydı, insanlar yaşamaya razı olmazlardı. Yarının uzak kokusu
olmasa, bugünün kara ekmeğini yemezlerdi.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Yoksa hiç
bir zaman bitmeyecek bir düşün parçası mıyım? Sonsuza dek uyuyacak, sonsuza dek düş görecek
birinin düşü müyüm? Öyleyse bu ürkütücü düşünceyi uzaklaştırın benden! Biraz avutun beni;
Beni ortadan kaldıracak bir yol gösterin, bir düzen, bir hile önerin! Bütün ruhumla diliyorum
bunu sizden.
Beni asıl tedirgin eden bir düşün oyuncusu olmak değil.
Kendilerinin, insanların yaşamının,
bir düşün gölgesi olduklarını söyleyen ozanlar olmuştur, gerçeğin baştan başa bir sanrı olduğunu
öne süren filozoflar vardır.
Oysa benim yakamı
bırakmayan, başka bir düşünce: Beni düşleyen
kişi kimdir?
O birisi, tanımadığım, mah olduğum,
beni yorgun zihninin karanlıklarından bir anda
çıkaran, uyandığında, birden bir esintiyle sönen
bir mum gibi, beni bir anda söndürecek olan o
bilinmeyen varlık kimdir?
Kaç gece, uyuyan
efendimi, benim gelgeç yaşamımın akışıyla uğraşan yaratıcımı düşündüm!
Kuşkusuz büyük ve
güçlü olmalıydı; onun için bizim yıllarımızın
dakikalar gibi olduğu, bir insanın tüm yaşamını
bir saat içinde, bütün bir insanlık tarihini bir gece içinde yaşayabilen bir varlık.
Düşleri, imgeleri
gerçek nesneler gibi görünecek biçimde dışarıya
yansıtabilecek denli güçlü, canlı, derin olmalı.
Belki de dünya, tümüyle, onun gibi varlıkların
düşlerinin kesişmesinin sonsuza dek değişken
ürününden başka bir şey değildir.
Ama gereğinden çok genellemek istemiyorum: Fizikötesini düşüncesizlere bırakalım! Kocaman bir düşçünün imgelemsel varlığı olmanın korkunç güvencesi yetiyor bana.
Varım, çünkü beni düşleyen biri var; uyuyan, uykusunda düş gören, benim devindiğimi, yaşadığımı gören, şu anda benim bütün bunları söylediğimi
düşünde gören biri. Bu birisi beni düşlemeye başladığı zaman varolmaya başladım; o uyandığı
zaman artık varlığım sona erecek. Onun düşlemlerinden biri, onun yarattığı bir şey, onun uzun
gece fantezilerinin bir konuğuyum. Bu birisinin düşü, öyle kalıcı, öyle yoğun ki, uyanık olan insanlara da görünür oldum. Ama uyanıklığın dünyası,
somut gerçekliklerin dünyası benim dünyam değil. Varoluşunuzun kabaca dayanışması arasında
kendimi öylesine rahatsız duyumsuyorum ki! Benim yaşamım, uykuya dalmış yaratıcımın ruhunda yavaş yavaş akan bir yaşam ...
Yalnızca yaşamın gizi ölümde
değil, ışığın gizi de karanlıkta, iyinin gizi kötülükte, doğrunun gizi yanlışlıkta, evetin gizi hayırdadır! Bu yüzden yaşamak isteyen her Faust, yaşamı, tıpkı bir sevgiliyi kucaklar gibi,onun herşeyini duyumsamak, her yanını kucaklamak, herşeyin tadına varmak isteyen her tutkulu ölmeye
hazırlanmalı, kendini ölümün içine koymalıdır.
Bir an yoğun bir biçimde yaşamayı başarabilirsek, yaşam ağır bir ölümdür, her kösnü, bu uzun
can çekişin onca sıçrayışından, ölüm hırıltısından
biridir yalnızca.