"Bütün bunlar bu kadar yakın mı ki?" diye sordu yine kendine. İnsanların hayatlarını kolaylaştıran her şeyi azar azar ihtiyarlığa, "zamanı gelince olur"a ertelendiğini fark etti. Sanki gün gelir, insanın gerçekten vakti olabilirmiş gibi, sanki insan, hep hayalini kurduğu mutluluk dolu barışa, hayatının son anında kavuşabilecekmiş gibi. Ama aslında barış yoktur, belki zafer de yoktur.