“Beklemek! Birkaç dakika daha beklemek! Dakikalar! Dakikalar! Bir dakika, bir insanın ölmesi, bir kaderin çizilmesi, dünyanın altüst olması için yeterli bir süre...”
“Demek gerçekten bir tek insana bile yardım edebilmek yaşama anlam kazandırıyordu. Demek ki gücü yettiğince, hatta bundan daha da fazla bir güçle insanın kendini başkalarına adamasına gerçekten değiyordu. Demek her fedakârlık yerini buluyordu ve başka birini mutlu ediyorsa yalan bile gerçeklerden daha önemli ve değerli olabiliyordu. ”