Section 1
The self is a problem that thought cannot resolve. There must be an awareness which is not of thought. To be aware, without condemnation or justification, of the activities of the self-just to be aware-is sufficient. If you are aware in order to find out how to resolve the problem, in order to transform it, in order to produce a result, then it is still within the field of the self, of the 'me'. So long as we are seeking a result, whether through analysis, through aware-ness, through constant examination of every thought, we are still within the field of thought, which is within the field of the 'me', of the 'I', of the ego, or what you will.
"Metodological individualism and the assumption of a selfish human nature can be traced back to the so called 'selfish' school. The most prominent representatives of this school were Thomas Hobbes and Bernard Mandeville, who nonetheless differed radically on the social implications of selfishness. For Hobbes, as he argued in his Leviathan (1651), selfish individuals in the absence of an entity which monopolizes power would be stuck in a war of all against all. In Fable of the Bees (1705), on the other hand, Mandeville becomes an antecedent of Adam Smith's Inquiry into the Nature and Causes of the Wealth of Nations (1776) from which the coordination of individual courses of action oriented towards self-interest becomes an emergent property at the societal level: 'It is not from the benevolence of the butcher, the brewer, or the baker that we expect our dinner, but from their regard to their own interest' (Smith 1776, Book I, Ch. II, Section 1)."
Sayfa 223 - Printed and Bound by MPG Books Group, Inc., Edited by Jan Jell and Irene van Staveren, UK, 2009.·Kitabı okudu
Reklam
Section 1 :Welcome to the jungle1000Kitap
"Para iyi bir hizmetkardır ama kötü bir efendidir".
"Money is a good servant but a bad master".
—SIR FRANCIS BACON
Metzengerstein
Pestis eram vivus – moriens tua mors ero.
– MARTIN LUTHER*
Dehşet ve felaket bütün çağlarda kol gezmiştir.
Öyleyse, anlattığım öykü için bir tarih vermek neye yarar?
Sözünü ettiğim zamanda Macaristan’ın iç bölgelerinde ruh göçü
öğretilerine duyulan gizli ama kökleşmiş bir inancın var olduğunu
söylemem yeterlidir. Bu öğretilerin kendileri –yanlışlıkları ya da olabilirlikleri–
hakkında bir şey söylemeyeceğim. Bununla birlikte, kuşkularımızın
büyük bölümünün (Bruyère’in deyişiyle mutsuzluğumuzun tamamının)
sebebinin “vien de ne pouvoir être seuls”* olduğunu ileri süreceğim.
*(Lat.) “Yaşarken başının belasıydım, ölürken ölümün olacağım,”
sözünü Martin Luther (1483-1546), Papa VII. Clemens’e, 1526’da
Trent Konseyi’ni topladığında söylemiştir.
*(Fr.) Yalnız kalamamak. Jean de La Bruyère (1645-96),
Les Caractères, Section 99.
Mercier, L’an deux mille quatre cent quarente (İki bin dört yüz yılı)
adlı kitabında ruh göçü öğretilerini ciddiyetle savunur ve J. D’Israeli
“mantığa bu kadar basit ve az itici gelen başka bir sistem yoktur,” der.
“Yeşil Dağ Çocuğu” Albay Ethan Allen’ın de ruh göçünü ciddiyetle
savunduğu söylenir – Poe’nun notu.
Louis Sébastien Mercier’in 1770’de yayımlanan “2440 Yılı” adlı kitabı,
ruh göçünü savunursa da, Bağımsızlık Savaşı kahramanı ve
Vermont Eyaletinin kurucusu olarak bilinen Ethan Allen’ın (1738-89)
bir deist olarak epeyce ses getirmiş olmasına karşın ruh göçünü
savunduğunu gösteren herhangi bir kayıt bulunmamaktadır.
Sayfa 65 - İletişim Yayınları 2174 • İletişim Klasikleri 86 • 1. BASKI 2015 - Dehşet Öyküleri - A Tale In Imitation of the German / Saturday Courier 14 Ocak 1832
