Bahar KAYA
@sedabahar
174 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Selamlar, okuyup beğendiğim kitapları abartmak en sevdiğim şeyler arasına girdi son zamanlarda. Şöyle ki çok sevdiysem, anlam yüklediysem sevdiğim insanlara da ikram etmek geliyor içimden. İşte bu kitaplardan bir tanesi de saygıdeğer, rahmetli Doğan hocanın kitabı. Kitap bittikten sonra şunu söyledim kendi kendime. ''Keşke bazı insanlar ölümsüz olsa ya da ne bileyim uzun ömürlü olsa'' Çünkü insanlığa ilim, bilim, yol göstermekten başka çabası yok. Merhamet, vicdan aşılıyor Edirne'den Kars'a. Örnek alacağımız bir ışık. Yeryüzünde belki de melekti. Tanışabilmeyi ne çok isterdim anlatamam.
Kitabı bitirdikten sonra ardından eşi Yıldız hanım'ın doğum gününde hocaya ithafen çıkardığı kitabı ''İyi ki'' kitabını okumaya başladım. Her bölümü ayrı hıçkırıklıklarla tamamlıyorum. Ne şanslı insanlar ki hoca ile tanışma şerefine nail olmuşlar.
Doğan hoca Deniz Bayramoğlu ile sohbetinde hayatın anlamından, insanın kendisini geliştirmesinden, yaşamdan, nasıl eş, iş seçilir gibi konuların üzerinde durup yol göstermiş, farkındalık yaratmış. En değer verdiği, önemle üstünde durduğu konu ise çocukluk evresi. Çocukluğunu yaşayamamış kişinin mutlu olması zordur diyor. Çok doğru değil mi ? Mutsuz, ilgisiz, sevgisiz, farkedilmemiş bir şekilde büyütüldüğümüzde topluma karışıyor ve öfke saçıyoruz ve bizler bir yerde muhakkak karşılaşıyoruz bu gibi bireylerle. Çocukluğumuz güzel biçimlenirse hayat o kadar güzel olabilir.
Kitabı öncelikle herkesin okumasını isterim, tavsiye ederim lakin özellikle ebeveynlerin, öğretmenlerin okumasını bilhassa öneririm.
Sevgilerle :)
Reklam
Geçen sene pandeminin başlangıcında ablam bir tv programında din görevlisinin tavsiyesini kenara not almış ve beni aradı. Seda bana “Göğü Delen Adam” diye bir kitap varmış alsana dedi. Ablam kitap okumayan biri olduğu için heyecanla bir koşu gidip kitabı aldım evine gidip teslim ettim. Lakin ablam o heyecanla devam etmeyip okumadı. Sürekli hatırlattım tamam okurum elimde şu iş var bitsin dedi. Ben de okumamıştım çünkü elimde kendi okumam gereken birikmiş kitaplarım vardı. Aradan 1 yıl geçti arkadaşım bir kitap okuyorum muhteşem siz de alın okuyun lütfen dedi. Başladım okumaya.. Bu zamana kadar rafta tuttuğuma bir kez daha pişman olduğum kitap ile karşı karşıya olduğumu farkettim. Gelelim kitaba..
Altını çizmediğim nadir cümleler oldu o da artık sonuna doğru çizmekten yorulup az kendimi vererek okumak istediğimdendi. Kitabı anlatarak detaya girmek istemiyorum. Ama genel olarak kitabı okurken dönüp kendine bakma fırsatını yakalıyorsun. Her zaman düşündüğüm soruları sordum yine kendime. Niye yaşıyorum? Ne için yaşıyorum? Bu hayattan memnun muyum ? İsteklerim nedir?
Ben mesela daha minimal bir hayat yaşamak istiyorum. Egonun, hırsın, kıskançlığın olmadığı, koltuk sevdası için yanındakileri ezdiği bir düzen olsun istemitorum ama kapitalist sistem buna izin vermiyor. Biraz daha fazlasına sahip ol diyor. Kapının önündeki palmiyenin Allah’a ait olduğunu unutturup, biz yoktan varetmişiz hissine yönlendiriyor. Hepimiz açız. Tükete tükete bitiremedik. Aynı zamanda da hepimizi biraz kör, biraz sağır, biraz korkak, biraz dilsiz yaptı bazı konularda. Paraya saygı duyduk o yüzden görmedik, duymadık, konuşmadık haksız karşısında. Kişiye değil paraya itibar ettik. O yüzden para karşısında eğildik çoğu yerde. Bazı noktalarda ise fazlasıyla egoist, fazlasıyla aç, fazlasıyla bencil
Talat ve Fitnat’ın aşkı,
Lisede okumuştum ama şu an okurken farklı hissiyatlar oluşturdu. Kadının yeri ve önemi her dönemde erkekler tarafından yine belirlenmiş durumda. Tabi yine dönemin bazı aileleri kızlarının sevgisine değer verip istediği erkekle evlenmesine izin vermişler bu da yine anneden gelen destekle gerçekleşmiş. İlk görüşte aşk ve ulaşılması zor olan tüm yollar denenmiş evet böyle aşklar “sadece romanlarda mı” yaşanıyor denilmeden de geçilmiyor.
Çok fazla altını çizdiğim cümleler oldu dönemin ilk romanlarından olmasına rağmen yazarın bu kadar cesaretli olup kadının düşüncelerini, görüşlerini öne çıkarması bana vay be dedirtti.
Sonu biraz hüzünlü, biraz yok artık dedirtse de çok güzel bağlanmış, ortaya güzel bir motif çıkmış. Ruhu şad olsun Şemseddin Sami Bey’in.
Kesinlikle okuyun
Ben şimdi ne okudum dediğim bir kitap.
Kafamın çok karıştığı anlar oldu.
Sadri Alışık ile yapılan espiriler beni biraz üzdü, gerdi.
Kitapta güzel alıntılarda vardı lakin bütüne bakarsak pek kafa karıştırıcı türden. Belki de bana hitap etmedi :(
Bence ''ölmeden önce okunması gerekli değil.'' diye düşünüyorum.
Yaşar Kemal 6 Ekim'de dünyaya gözlerini açmış. İyi ki de açmış demekten başka söz bulamıyorum. İnce Memed'i 2019'da doğum günü hediyesi olarak iş arkadaşım Simge almıştı. Bu zamana kadar okumaya çekindim hem serinin devamı yoktu peş peşe okurum diye düşünmüştüm hem de kalındı ön yargılı davranmıştım. Simge'ye ne kadar teşekkür etsem az. Aynı zamanda okumam için teşvik eden 
Bir Yudum İmge çok teşekkür ederim.
Anadolu hayatı, yaşanmışlıkları beni her zaman etkilemiştir. İçselleştirdiğimden okurken güzel bir söz de bile ağlarım.
Kitap elimde bir gün işe girişimi yapmışım ofise gireceğim kampüsün en kalabalık olduğu bir alanda bir abi beni hanımefendi, hanımefendi diye seslenerek durdurdu.
-Efendim dedim.
-Elinizdeki kitap Yaşar Kemal İnce Memed mi dedi. ?
-Evet dedim
-Çok güzel bir kitap abla ben çok sevdim eğer serinin devamı yoksa getireyim oku dedi.
Abi de sanırım ya yemekhanede çalışan biri ya da üretimde çalışan biriydi. Daha önce karşılaşmamız da olmadı. O kadar değişik bir duygu kapladı ki yüreğimi anlatamam.
Abdi Ağa'dan her yerde fazlasıyla olduğu gibi İnce Memed'den de az da olsa var ama asıl mesele Abdi Ağaların bir an önce ortadan kalkması ya da islah edilmesi, bir dur denilmesi. İşte en çok böyle durumlarda sorguluyorum hayatı. Ne için geldik dünyaya, mutlu muyuz, sömürülüyor muyuz ki sömürülüyoruz. 32 sene öncesinde olan problemlerin aynısını yaşıyoruz mağara da değil ama apartmanlarda, dairelerde. Modern köleyiz. Zengin yine fakiri sömürmeye devam ediyor. Hiç birşey değişmedi. Abdi Ağalar hala kafamızda okşayarak sömürmeye devam ediyorlar.
Bu kitabı okurken aynı duyguları Orhan Kemal'in ''Bereketli Topraklar Üzerinde'' eserinde hissetmiştim. Aynı durum, aynı eşitsizlik orda da mevcuttu.
Bir tarafın çok zengin olup diğer tarafın bu kadar
Bir Yudum İmge çok teşekkür ederim.
Anadolu hayatı, yaşanmışlıkları beni her zaman etkilemiştir. İçselleştirdiğimden okurken güzel bir söz de bile ağlarım.
Kitap elimde bir gün işe girişimi yapmışım ofise gireceğim kampüsün en kalabalık olduğu bir alanda bir abi beni hanımefendi, hanımefendi diye seslenerek durdurdu.
-Efendim dedim.
-Elinizdeki kitap Yaşar Kemal İnce Memed mi dedi. ?
-Evet dedim
-Çok güzel bir kitap abla ben çok sevdim eğer serinin devamı yoksa getireyim oku dedi.
Abi de sanırım ya yemekhanede çalışan biri ya da üretimde çalışan biriydi. Daha önce karşılaşmamız da olmadı. O kadar değişik bir duygu kapladı ki yüreğimi anlatamam.
Abdi Ağa'dan her yerde fazlasıyla olduğu gibi İnce Memed'den de az da olsa var ama asıl mesele Abdi Ağaların bir an önce ortadan kalkması ya da islah edilmesi, bir dur denilmesi. İşte en çok böyle durumlarda sorguluyorum hayatı. Ne için geldik dünyaya, mutlu muyuz, sömürülüyor muyuz ki sömürülüyoruz. 32 sene öncesinde olan problemlerin aynısını yaşıyoruz mağara da değil ama apartmanlarda, dairelerde. Modern köleyiz. Zengin yine fakiri sömürmeye devam ediyor. Hiç birşey değişmedi. Abdi Ağalar hala kafamızda okşayarak sömürmeye devam ediyorlar.
Bu kitabı okurken aynı duyguları Orhan Kemal'in ''Bereketli Topraklar Üzerinde'' eserinde hissetmiştim. Aynı durum, aynı eşitsizlik orda da mevcuttu.
Bir tarafın çok zengin olup diğer tarafın bu kadar
Reklam