MEDARI MAİŞET MOTORU-ODİSİYAEdebiyat
Puan vermedi
Sait Faik Abasıyanık'ın öykücülüğünü üç döneme ayırıyoruz.1930'lu ve 40'lı yıllardaki gözlemci ve gerçekçi ilk dönemini, ikinci dönemi olan 1950'lerde bireyci, sürrealist ve doğa odaklı olgunluk dönemini yaşayan Sait Faik Abasıyanık, üçüncü dönem öyküleri olan Alemdağı'nda Var Bir Yılan adlı öyküsünde de görüldüğü gibi daha soyut konuları işlemiştir. Onun öykülerinde dikkat çeken homoerotizm, en çok da son dönem öykülerinde fark edilmektedir. O güne kadar açıkça anlatamadıklarını hiçbir şeye aldırmadan görülmemiş bir gözü peklikle yazmaya başlar. Öyküleri her ne kadar otobiyografik özellikler taşısa da okur olarak anlatılanları gerçek kimlikleriyle örtüştürme alışkanlığımızdan vazgeçerek, kitaplarda yazar-anlatıcı unsuru gerçeğini göz ardı etmemek gerekir.
Medarı Maişet Motoru adlı öyküde sayfa 49'da yer alan şu satırlara bakalım: "Eğiliyorum. Bu açık dudaklar, yarı açık gözleriyle uyumuş arkadaşımı öpüyordum.. Belki ömrümde ilk ve son defa bir insanı, bilinmedik bir yerimde yıkanmış arzularımla bir daha, bir daha öpüyorum."
Anlatıcının çocukluğunu anlatırken arkadaşlarından bahsettiği bu satırlarda, Odisiya'ya duyduğu arkadaşça sevgi ergenlik dönemi duygusallığından ibaret görünse de homoerotizm içermektedir.
Çocukluğumun kitabı bugün tekrar okudum ve o zamanlara özlem duydum (3 yıl önceye) . Çocuğun göldeki gemiye ulaşma isteği aslında içten içe o karmaşık aileden uzaklaşıp kendini bulma isteğini o kadarr iyi anlatmış ki kitap
Reklam
Okumadan önce baya övgülerini duyduğum bir kitaptı, tek seferde okudum ve açıkçası bu kadar övgü biraz fazla. Öncelikle bahsedildiği gibi kadın psikolojisini iyi aktardığı falan yok, bir kadın olarak söylüyorum anlatıcı olan kadın hiç gerçekçi yazılmamış. Kendisinden yaşça büyük birine aşık ve onu her gördüğümde heyecanlanmasi ya da denk gelmek için bahene araması gerçekçi ama iki defa yatması , adama ulaşmak için bu kadarr çaba göstermesi gerçekçi değil. Çocuğunu tek başına büyütüyor ve babasinin haberi yok. Bu aşk değil direkt takıntılık. Ayrıca bir insan öyle bir mektubu okuduğunda hiç mi tepki vermez. Basitti
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,4bin okunma
Medarı Maişet Motoru (Sait Faik ABASIYANIK)
Kitabın ismini taşıyan "Medarı Maişet", geçim kapısı veya geçim aracı anlamına gelmektedir. Hikayenin merkezinde, Ada'da sıkıntılarla geçimini sağlamaya çalışan insanların hayat mücadelesi yer almaktadır.
Roman, İkinci Dünya Savaşı yıllarının İstanbul’unda, özellikle Burgazada ve çevresinde geçmekte, buram buram Burgazada havasını eşsiz anlatımıyla hissettirmektedir.
Klasik bir roman yapısından ziyade, birbirine bağlı hikayeler bütünü gibi hissettiren, şiirsel ve samimi bir dili vardır.
Kitabın isim serüvenini:
1944: İlk kez "Medarı Maişet Motoru" adıyla yayımlandı ancak kısa süre sonra, içinde geçen bazı ifadeler ve karakterlerin yaşam tarzı "siyasi" veya "sakıncalı" bulunarak toplatıldı, yasaklandı.
1952: Bazı bölümleri sansürlenerek "Birtakım İnsanlar" adıyla yayımlandı.
2014: İş Bankası Kültür Yayınları, sansürlenen kısımları da ekleyerek kitabı orijinal ismiyle (Medarı Maişet Motoru) yayımlamaya başladı.
Uzun zamandır kendini bu kadar keyifli ve kolay okutan kitap okumamıştım. Ben özellikle köy kurgusuna ve dönem kurgusuna bayılırım. Özellikle bir kitap eskilerde geçiyorsa onu sevmeme ihtimalim çok düşük. Bu kitap ise bu üçünün bir kitapta buluşmuş hali. O kadarr çok sevdim ki. Su gibi akıp gitti kitap.
Kitap Hamza ve Hasret'in aşkı ile başlayan olayları anlatıyor. E tabii eskilerde aşıkların başlarına neler neler gelmedi. Çiftimiz asla şimdi okuduğumuz bazı ergen çiftler gibi değil. Okurken size çok soft hissettiriyordu. Bu yüzden de belki çok sevdim. Onun dışında anlatım dili, betimlemeler de çok güzeldi.
Okumak isteyenlere keyifli okumalar >3
Hapishane şifacısı #3 #final1000Kitap
Spoiler var!
Bu kitapp o kadarr muhtaşemdi ki sonuna rağmen elim 9 vermeye gitmedi... Bu seri hakkında ilk kitap da detaylı inceleme yaptığım için burda çok detaya inmeyeceğim. Söylemek istediğim birkaç şey var sadece.
Öncelikle hayatımda çok az beni bu kadar art arda şoka uğradan kitap okudum. Ve bu kitap onlardan bir tanesi oldu!!! Her şeyiyle muhtaşem bir seriydi ki özellikle sonuncu kitabıı. Amma ve lakinn, kitabın sadece sonu bana aşırıı mantıksız ve absürt geldi:
Kitabın sonunda Caldon ve Kiva'nın ölmesi gerekiyordu. Evet ikiside en sevdiğim karakterler ola bilirler. Ne kadar bu seriyi çok sevip mutlu son olmasını istesemde o ikisinin ölümden dönme şekli mantıksızdı bunu kabul edelim. Caldon zehirli bıçakla bıçaklandı ama Tipp ay mistikin yanına kaçmış yok ona panzehir vermiş onu 9cu günde Caldon'a içirmesini istemiş falan filan. Yazar Caldon'un ölmemesi için neye baş vurayım demiş ve böyle absürt bir şey bulmuş. Diğer bir şey ise bu kadar savaş, kan, fedakârlıklar olan bir seride sonda hiçbir önemli karakterin ölmemeside aşırı garip. En azından 1 karakter yaralanmlıydı değil mi kimse yenilmez değildir kii.
Sonra ise Kiva'nın dirilmesi. Bakın dostlar bazı kitaplar vardır ki biz ne kadar mutlu son olmasını istesek de o kitaba mutsuz son yakışır. Serinin gidişatından beri sana kötü son sinyali verir ya seri işte bu seri tam olarak öyleydi. Kitabın sonunda Kiva'nın kendini feda etmesi çok daha iyi ve etkili son ola bilirdi. Ama maalesef yazar kızımıza kıyamamış ve Kiva'nın o iç kanamadan kurtarması aşırı absürt gözükmüş. Aralarından Kiva'dan başka şifacı olmaması da cabası. Çünkü onun durumunu bir tek şifacı kurtara bilirdi.
Ama yine diyorum bunlara rağmen o kadar müthiş ve iyi bir seriydi ki 9 vermeye kıyamadım. Seri gittikçe daha güzelleşiyor. Ben 1ci kitaba
Reklam
Reklam