بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
اِقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذ۪ي خَلَقَۚ
Rahman ve Rahim olan Allah’ın adıyla.
Oku! O yaratan Rabbinin adıyla!
O (Azze ve Celle) ki ilk emri oku olandır.
Nasıl okumazlık edeceğiz!?
Açlıkla en azından konusma ve cinsel sehvetler bertaraf edilir. Çüinkü aç olan bir kişinin fuzuli konuşma şehveti harekete geçmez. Böylece kişi gıybet, çirkin konuşmak, yalan söylemek, laf taşımak ve bunlara benzer olan dilin afetlerinden kurtulmuş olur. işte açlık insanı tüm bu afetlerden korur. Kişi doyduğu zaman oyun ve eğlenceye ihtivaç duyar. Bu oyun ve eğlence de muhakkak ki insanların onurlarına dil uzatmak olur. İnsanları burunları üzerine ateşe götürecek olan şey ancak dillerinin mahsulleridir.
Cinsel şehvetin tehlikeleri de apaçık ortadadır. Açlık, onun şerrinden korumaya kâfidir. Bir adam karnını doyurduğu zaman tenasül organına sahip olamaz. Takvası buna mâni olsa bile, bu defa Kışi gözüne sahip olamaz. Zira tenasül organı gibi göz de zina eder. Kişi gözünü yummaya muktedir olsa bu defa da düşüncelerine muktedir olamaz. Şehvet yüzünden insanın aklına kötü fikirler, nefsin vesveseleri gelir. Bu düşünceler de kişinin münacatını ifsat eder. Belki de bu düşünceler kişinin aklına namazda bile gelebilir.
Biz burada dilin ve tenasül organının afetlerini sadece bir misal olarak söyledik. Yoksa yedi organla işlenen günahların tümünün sebebi tokluktan dolayı teşekkül etmiş olan kuvvettir.