Bir sözle başlamak istiyorum: Bu kitabı okumayan çok şey kaybetmiştir, okuyansa zaten kaybetmiştir. Zor ve manyak bir kitaptı. Oğuz atayın tekniği alışılmışın dışında (özellikle bir cümlesinin 60 sayfa olması beni çok şaşırtmıştı). Bunu neden yaptığını şu şekilde yorumladım , beni okumayı bırakma , devam et , beni noktalama. Diyor Oğuz Atay ..Yazarın kendi tükettiği yeni kelimler tasvirler yer yer güldürdü cok hoşuma gıtti. İçeriğe değinecek olursam yazarın bastıra bastıra söylediği BU MUSTARİP BİR RUHUN İÇ ÇEKİŞLERİNİN ROMANIDIR. Tasviriyle bırebir uyuyor. Selimlik ne güzel bir şey . Keşke herkes selim olsa dünyayı Selim’ler yönetse . Selimolojı okutulsa okullarda. Selim dili konuşulsa. Herkes Selim olsa. Selim Selim Selim… Basit bir intihar romanı değil intihar yok . Zaten Selim’de yaşamaktan yorulduğu için değil yaşamamaktan yorulduğu için intihar etti . Zaten ölmüştü .Hayatını sağa sola dağıtarak küçüldü Selim . Hep başkaları için yaşadı en sonunda kendinden birşey kalmadı kendini tüketti . Bu muhteşem şaheseri bizimle buluşturan Oğuz Atay a saygılarımı sunuyorum. Kesinlikle iyi okuyuculara tavsiyemdir.

Edebiyat