Seden ezgi
@sedenezgi_
Sen kafanın içindeki yokluğa o kadar saplanmışsın ki derhal uğrunda can feda edecek bir şey arayarak ikinci bir yokluğa dalmak istiyorsun.
Bu yakanın insanları birbirlerinin yanından hışımla geçiyorlardı. Solukları birbirini dağlıyordu gelip geçerken. Herkesin içinde pazarlık, bir düzen, bir tuzak vardı. Bu yakada yaşamanın tadı kalmamıştı. Yok gibi bir şey olmuştu yaşamak...
An gelir insan çalışamayacak durumda olur fakat işte o an, o insanın geçmişteki başarılarını hatırlamak ve ileride engeller ortadan kalktığında daha bir gayretle daha çok çalışacağını düşünmek en uygun andır.
