"Üzüntüyü tanımasam, sevinci nereden bilecektim? Şevksizlik hatta
acılar olmasa, zevkler boz bir normallikten ibaret olurdu. lyi duygular sevindirir, fakat kötü duygular da hayatın bereketine katkıda bulunur. Demek, şefkatin yanında bazen de öfkeli olacağız - başkalarına, dünyaya, onlardan da fazla, birtakım zayıflıklarımızdan ötürü kendi kendimize. Sonra tamam diyeceğiz, uzlaşmaya gayret edecek, açığa çıkan enerjiyi kuvvetli yanlarımız üzerinde çalışmak için kullanacağız."
"Memnuniyet hoş bir haldir, ama tamamen bunun içine batmaktan insanı akıllı dertleniş korur.
Hayatın nefeslenebilmesi gerekir: nefes almak, memnuniyet duymak, nefes vermek, memnuniyetsiz olmak, sonra tekrar baştan. Fazla memnuniyet, heyecanlı, yaratıcı ve üretken bir hayatın önünde engel olabilir. Zaten er veya geç yine bir memnuniyetsizlik hasıl olur, bu da iyidir. Bu zıt haller arasında salınırken, insanın kendini dert edişi, buna elveren her düzlemde gelişme fırsatı bulacaktır: Bedenen, ruhen ve zihnen."