“Bak ama, Jem, bana kalırsa tek bir tür insan var. İnsanların hepsi insan. …”Ben de öyle düşünmüştüm. Senin yaşındayken. Yalnızca tek bir tür insan varsa, o zaman neden hiç geçinemiyorlar? Hepsi birbirlerine benziyorsa, niçin özel bir çaba harcayarak birbirlerini aşağılıyorlar, Scout, galiba bir şeyleri anlamaya başlıyorum. Galiba Öcü Radley’nin bunca zamandır evden çıkmamasını anlamaya başlıyorum… Dışarı çıkmamak istediği için içeride kalıyor.”
“Bilmiyorum ama yaptılar. Daha önce de yaptılar, bu gece de yaptılar, yine yapacaklar ve yaptıkları zaman… Öyle görünüyor ki yalnızca çocuklar ağlayacak. İyi geceler.”
“Bazı insanların hayatlarını bazı insanların hiç düşünmeden cehenneme çevirmesine ağlamazsın. Beyaz insanların, bir an olsun siyahların da insan olduklarını düşünmeden onların hayatlarını cehenneme çevirmelerine ağlayamazsın.”
“Kafuku sustu, olabildiğince uzun bir süre korudu sessizliğini. Derken yeniden konuşmaya başladı, “Ama nihayetinde, onu yitirdim. Daha yaşarken de azar azar yitiriyordum onu, sonunda tümüyle kaybettim. Dalgaların azar azar aşındırdığı bir şeyin nihayet büyük bir dalga tarafından köklerinden sökülüp götürülmesi gibi..”