Sefa Kumru
@sefakumru
Öğretmen
lisans
Elbistan
İstanbul
31 okur puanı
Kasım 2015 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitap bir nakkaş cinayetiyle başlıyor ama cinayeti kimin işlediğini ancak son sayfalara doğru öğreniyorsunuz. Bu bakımdan kendini okutturuyor. Buna rağmen elimde çok süründü. Yer yer çok sıkıldım okurken. Bunun sebebi osmanlıda nakkaş sanatı hakkında çok detaylı bilgiye girmesi diyebilirim. Yazar bunun üzerinde çok çalışmış anlaşılan. Her karakter kendi ağzıyla konuştuğu için ilgi çekiyor. Cesetler, eşyalar hatta ölüm bile konuşuyor. Bunda yazarın okur üzerinde etki yaratması için baş vurduğu bir yöntem sanırım. Kitap 200 sayfa daha az yazılsaydı daha etkili olurdu diye düşünüyorum.
Reklam
Kitap elimde çok süründü. Tabi elimde olmayan sebeplerin etkisi büyük. Şunu söyleyebilirim ki kitap pek hoşuma gitmedi. Saramago'nun kalemine herhangi bir diyecek yok tabi. Ama herhangi bir dine mensup biri değil. Kitapta bunun etkisi çok. Bu yüzden kutsal kitaplarda anlatılan insanlık tarihini alaya almış. İlahi adaleti, kendi kafasında oluşturduğu kurguya göre sorgulamış. Okura da bunu sağlıyor.
Herman Hesse'yi ilk kez okumama rağmen beğendim. Hemde çok beğendim. Bundan sonraki kitaplarını alıp okumayı sabırsızlıkla bekliyorum. Karakterimiz kendini bulma yolunda inişli çıkışlı hikayesini, aslında bir bakıma herkesin kendini bulma ya da bulamama hikayesini, Hesse kalemiyle harika anlatmış.
Aslında iki 'Devlet' kitabı var. Biri Platon'un meşhur kitabı. Ama önce İbni Haldun okumaya karar verdim. İbni Haldun müslüman tarihinin altın çağında (8-14 yy) yaşamış bir alim. Batıya göre sosyolojinin babası. Kitaplarından en meşhuru 'Mukaddime' hala Oxford gibi üniversitelerde okutuluyor. Bu kitapta ise bir devletin nasıl doğup yükseleceği ve nasıl batabileceğini anlatıyor. Bunun yanında, devletin kendini nasıl sürdüreceğini, nasıl ihtiyarlayacağını yada nasıl parçalanacağını, devlet adamlarının yozlaşmasını, devletin ticarete girmesinin zararını, vb bunun gibi devlet ile alakalı bir çok konuyu yemek tarifi verir gibi anlatıyor.
Mesela bunlardan benim dikkatimi en çok çeken kısımlarından birisi şu: İbni Haldun'a göre devlet ihtiyarlama çağına girdiğinde merkeze doğru küçülür. Merkez kalp gibidir. Kalp ele geçirildiğinde beden yenilgiye uğrar. Merkez mağlup edilirse çevresinin elde kalması yarar sağlamaz. Bunun en somut örneği Sasani devletinin merkezi yıkıldığında çevre illeri ona bir yarar sağlamadı. Ama Bizans Şam'da mağlup olunca merkeze (Istanbul) çekildiler ve tekrar güçlendiler.
Bu bağlamda şunu söyleyebilirim. Milli mücadele zamanında başkent olan İstanbul, İtilaf devletleri tarafından kuşatılmış, bir nevi koma hali gibi ölmeye yakın haraket edemez hale gelmişti. Fakat Atatürk, merkezi Istanbul'dan Ankara'ya taşıyarak devletimizi komadan çıkarıp aynı zamanda ölmekten kurtararak büyük bir askeri deha örneği göstermiştir. İbni Haldun'un doğruluğu bu olayla tekrar teyit edilmiştir diyebilirim. İlgi duyanlar için gayet fikir verici bir kitap.
Sebahattin Ali'nin okuduğum ikinci kitabı. Bir kürk mantolu madonna değil ama okurken siyah beyaz bir türk filmi izliyormuş gibi oldum. Krakterlerden birisi içine kapanık diğeri ise kendi içinde bir gel yaşayan tutarsız biri. Bu kitapta ciddi bir aydın eleştirisi var. Kendini aydın addeden kişilerin anlaşılmaz süslü sözlerle ile toplumda saygı kazanmaya çalışan, konuştuğu konu hakkında kendi fikrini üretmemiş başkalarından alıntılarla çekişli konuşan, bir türlü kendi olamayan ukala tipe sağlam bir göndermede bulunuyor. Sıradan insanların kendi bakış açısıyla olayları yorumladıkları için yapmacıksız ve aydınlardan daha kendi olmuştur diyor. Bu bakımdan benim çok hoşuma gitti.
Reklam