Herkese merhaba
Bugün sizlere şahane bir tavsiye ile geldim.
Milli mücadeleyi anlatan kitapları okurken o kadar çok gururlanıyorum ki, bu hissi anlatmaya kelimelerim yetmiyor. Keşke diyorum bende o zamanda yaşasaydım da ülkem için edenlerden biri olsaydım, ama biz biliyoruz ki Türk'lerin mücadelesi hiçbir zaman bitmez, çünkü yine hepimiz biliyoruz ki bu cennet vatana göz diken ve bayrağımızı indirmek isteyen bir sürü düşman var. Hatta günümüzde bu düşmanlarla kol kola girmiş insanlar da var. Ne demişti Mustafa Kemal Atatürk "Şayet bir gün, çaresiz kalırsanız bir kurtarıcı beklemeyin, kurtarıcı kendiniz olun." Atatürk tüm umudunu gençlere bağlamıştı ve gençliğe hitabesinde yapılması gerekeni de anlatmıştı.
NE MUTLU TÜRK'ÜM DİYENE
Şehr-i Esaret, güçlü bir direnişin ve bir milletin yeniden doğuşunu, Mustafa Kemal paşa ve silah arkadaşlarının Türk milletinin bağımsızlığını kazanıp onlara huzur içinde yaşayacakları bir ülke inşa etmek için verdiği mücadelenin hikayesi.
Sene 1918, 1.Dünya savaşı bitmiş sözde barış antlaşması adı altında Osmanlı Devletinin toprakları işgal edilmişti, bayraklar indiriliyor ezanlar susturuluyordu. Padişah vatanını, milletini ve namusunu düşman kuvvetlerine teslim etmiş, tüm komutanlara da silah bırakma emri vermişti. Padişahın emri ile İstanbul'un sokaklarında başlayan işgal yavaş yavaş vatan toprağına yayılmaya başladı. Halk korkudan sesini çıkaramazken düşman yanlısı bazı insanlar din adı altında bu emri desteklemeye devam ediyordu, halbuki ki asıl sorun din değil makam sevdasıydı.
Yaşanan bu zulme ve eziyete katlanamayan gözü kara bir komutan vardı. Mustafa Kemal paşa, o hiçbir zaman umudunu kaybetmedi, milleti için mücadele etmekten hiç korkmadı. Yaşanan tüm olumsuzluklara ve Padişahın hakkında çıkardığı ölüm emrine rağmen birkaç
Bu kitab mənim fantastik janra atdığım ilk addım idi. Bilərəkdən böyük, ağır və beynimi yoracaq bir dünya seçməmişdim; məqsədim sadəcə yumşaq bir keçid etmək, bu janrın dadını xəfifcə hiss etmək idi. Bir Wattpad kitabı seçərkən gözləntilərimi çox yüksək tutmamışdım, bəli, amma kitabın son səhifəsini bağlayanda içimdə qalan o qəribə boşluq hissini də heç gözləmirdim.
Əslində hər şey mənim üçün ən vacib olan yerdə — hekayənin tam başladığı nöqtədə qırıldı. Baş qəhrəmanın heç bilmədiyi bir kitab kainatına düşdüyü anı, o ilk saniyələrdəki şoku, qorxunu, çarəsizliyi və o dünyaya uyğunlaşmaq üçün verdiyi mübarizəni oxumaq, onunla birlikdə sarsılmaq istəyirdim. Amma yazıçı bizi birbaşa keçiddən üç il sonraya atdı. Halbuki oxucu ilə xarakter arasında o qırılmaz bağı quracaq ən dəyərli mərhələ məhz o ilk anlar idi. O sehrli keçid yazılmadığı üçün, sanki hekayənin ruhu lap başdan yarım qalmışdı.
Zaman keçdikcə qızın "ana hekayəyə təsir etməmək" üçün davamlı özünü geri çəkməsi, hadisələrdən qaçması məni yormağa başladı. Bu qaçış hekayəyə sirr və ya maraq qatmadı, əksinə, bütün enerjini aşağı saldı. Mən qorxub gizlənən deyil, öz cığırını açan, səhvlər edən, taleyə meydan oxuyub hekayəni dəyişdirən cəsur bir qəhrəman oxumaq istəyirdim.
Ən böyük xəyal qırıqlığım isə o "pis" xarakter oldu. Kitab boyu qulağıma davamlı olaraq onun nə qədər təhlükəli, nə qədər amansız olduğu pıçıldandı. Amma mən bunu bircə an belə hiss edə bilmədim. Çünki bizə onun qorxulu tərəfləri göstərilmədi, sadəcə "o pisdir" cümləsi təkrarlandı. Bir xarakteri dərin etmək üçün təkcə sözlər bəs etmir axı... Ümumiyyətlə, kitabda xarakterlərin iç dünyası o qədər zəif işlənmişdi ki, münasibətlər ön planda olsa belə, o duyğuların səmimiyyəti mənə keçmədi.
Ən acınacaqlısı isə o idi ki, fantastik kainat sadəcə cansız
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi
Merhaba arkadaşlar sizlere güzel bir kitap yorumuyla geldim.
.
.
Kitabımız Atamızın sözüyle başlamış bende o sözle başlamak istiyorum.
"Türk milleti,tarihinle övün çünkü senin ataların uygarlıklar kuran;devletler,İmparatorluklar yaratan bir varlıktır.Sen,Anadolu denilen bu yurda sonradan gelme degil;ilk yerleşip uygarlık kuranların çocuklarısın.
Mustafa Kemal Atatürk
Tarihi romanla harmanlayan kitapları ayrı seviyorum bu yönde güzel bir kitap okudum.
Korku herkesin omzuna bir ağırlık gibi kondu.Ama o ağırlığın altında kimse nefes almaktan vazgeçmedi.Ve o nefes, bir gün yerini bulmak için içimizde kıpırdamaya başladı.Kimse yüksek sesle söyleyemiyordu ama herkes aynı duayı taşıyordu içinde.“Vatan teslim edilemezdi.”
Bir şeyler hazırlanıyordu söylenmeyen konuşmaların arasında, kapalı perdelerin ardında. Saklı bir umut gibi…
Bir adam vardı bu şehirde.Sustuğumuz yerden konuşacak, yıkıldığımız yerden yeniden kuracaktı bizi. O adam, karanlığın en kalın perdesini yırtıp atan; umutsuzluğun ortasında 'Ya İstiklal Ya Ölüm!' diye haykıran sesti.O yalnızca bir asker değil, bir milletin kaderini sırtlayan bir iradeydi.O, Mustafa Kemal'di. Tarihin o en ağır anında, fırtınanın en şiddetli yerinde, 19 Mayıs'ta Samsun ufkunda beliren bir güneş gibiydi. İstanbul'un suskunluğuna inat, Anadolu'nun sesini yükselten oydu.
İşte bu kitap, o suskun hazırlığın romanıdır.Bir şehrin içindeki sessiz bekleyişten, Mustafa Kemal Paşa'nın önderliğinde bir milletin Millî Mücadele’sine uzanan yolun hikâyesini anlatır.
️Çünkü bazen tarih önce içimizde başlar, sonra bütün dünyayı ayağa kaldırır.
Marco Polo deyir ki, səfər etdiyi hər yeni şəhər əslində itirdiyi bir köhnə şəhərin axtarışıdır. Mən də bu kitabı açdığımda, əslində heç vaxt görmədiyim, amma içinə doğulduğum şəhərləri gəzirəm. Calvino bizə xəritələr deyil, güzgülər verir: hər bir “görünməz” şəhər, öz görmə qabiliyyətimizin sərhəddinə çevrilir.
Kubilay xanın səssizliyi, bütün imperatorların səssizliyidir – ən böyük güc belə, öz torpaqlarını anlamaq üçün bir nağılçının dilinə möhtacdır. Mənə elə gəlir ki, Calvino əslində şəhərlər haqqında deyil, danışmağın özü haqqında yazır. Çünki hər bir təsvir, hər bir “Zaira” və ya “Armilla” əslində sözlərin əl çatdıra bilmədiyi bir yeri yoxlamaq cəhdidir.
Oxuduqca başa düşürəm ki, ən real şəhərlər heç vaxt tikilməyənlərdir – arzularımızın içində çöküb qalan, xatirələrimizin kəsişməsində kölgə kimi duran şəhərlər. Hər bir məhəbbət, hər bir itki, hər bir səhər qəhvəsi – bütün bunlar əslində bir şəhərin görünməz divarlarıdır.
“Görünməz şəhərlərim” o küçələrdir ki, heç vaxt addımlamadım – amma hər axşam yuxumda gəzirəm. Bəlkə də hər birimizin öz “Eusapia”sı var: ölüləri yaşayanlardan daha canlı olan bir şəhər.
Kitabı bağlayanda deyirəm: insan yaşadığı yerdə deyil, həsrətini çəkdiyi yerdə kök salır. Və Calvino bu həsrətin adını qoymağı bacaran nadir sənətkarlardandır. Onun şəhərləri yoxdur, amma onları oxuyan hər kəs öz şəhərini tikməyə məcbur olur. Bəlkə də buna “görünməz sehr” deyirlər.
Hər dəfə düşünürəm: mən hansı şəhərdə yaşayıram? Doğulduğum yerdə, yoxsa həmişə qaçmaq istədiyim yerdə? Calvino cavab vermir, sadəcə güzgünü uzadır: “Bax, gördünmü? Budur sənin imperiyan – itirdiyin hər xiyaban, unutduğun hər görüş, heç vaxt söyləməyəcəyin hər söz...”
Və mən susuram. Çünki bəzən ən doğru cavab, Marco Polonun jestlərində olduğu kimi, sözsüz qalandır.
Puan vermedi·63 syf.·
2026 259. kitabı
Siirle olan yolculuğumun sonunda ruhen dinlenmiş,oldum
,Durbas'in şiirlerinde
Sehr-i İstanbul 'a yazılmış şiirleri okudum keyifle 
İstanbul Hatırası
Ben seni kaleme yazdım
kağıda bir de mürekkebe
seni, zamana yazdım
Ben seni kalbime yazdım
aşkın silinmez mührüyle
sevdanın defterine yazdım
Daha ne olsun, seni de beni de
ben,sana yazdım
İstanbul'a yazdım
Refik Durbaş kimdir ? Peki
1960 sonrası Türk şiirinde toplumcu gerçekçi çizginin önemli temsilcilerinden biri olan şair, yazar ve gazetecidir. Emekçi sınıfların yaşam mücadelesini, yoksulluğu ve kentin kenar mahallelerini şiirlerinde işleyen Durbaş, uzun yıllar Cumhuriyet gazetesi başta olmak üzere
basında çalışmıştır.
Refik Durbaş , şiirin yanı sıra deneme, röportaj ve inceleme türlerinde de eserler vermiştir.
Siirle şiir tadında kalın İstanbul Hatırası
İstanbul Hatırası
Ben seni kaleme yazdım
kağıda bir de mürekkebe
seni, zamana yazdım
Ben seni kalbime yazdım
aşkın silinmez mührüyle
sevdanın defterine yazdım
Daha ne olsun, seni de beni de
ben,sana yazdım
İstanbul'a yazdım
Refik Durbaş kimdir ? Peki
1960 sonrası Türk şiirinde toplumcu gerçekçi çizginin önemli temsilcilerinden biri olan şair, yazar ve gazetecidir. Emekçi sınıfların yaşam mücadelesini, yoksulluğu ve kentin kenar mahallelerini şiirlerinde işleyen Durbaş, uzun yıllar Cumhuriyet gazetesi başta olmak üzere
basında çalışmıştır.
Refik Durbaş , şiirin yanı sıra deneme, röportaj ve inceleme türlerinde de eserler vermiştir.
Siirle şiir tadında kalın İstanbul Hatırası
Puan vermedi·151 syf.·
2026 204. kitabı
Seyahatnâme'nin yazılmasının üzerinden geçen üç yüz yılı aşkın zaman içinde çok şey oldu, ancak modern İstanbul'u Evliya Çelebi'nin şehriyle kıyasladığımda en derin noktada şehrin temel karakterinin değişmediğini gördüm. Yerel mimarinin büyük bölümüyle birlikte Osmanlı zamanının renkli kıyafetleri artık olmasa da, modern İstanbul'daki manzaralar, sesler ve kokular Evliyâ Çelebi'nin Seyahatnâme'de yazdıklarının hemen
hemen aynısıdır...S:8
17. yüzyıl İstanbul'unun sosyal, kültürel ve mimari yapısını, semt semt sokak kültürü, halkın yaşamı, esnaflar, camiler, saraylar ve efsanevi tılsımlarla detaylandıran kapsamlı bir şehrengizdir. Yazar, doğum yeri olan şehri tutkuyla ve yer yer abartılı bir dille anlatır..
İstanbul halkının günlük yaşantısı, örf ve adetleri, esnaf grupları, törenler ve şehrin renkli sokak hayatı anlatılır.
Topkapı Sarayı, camiler, medreseler, hanlar, hamamlar ve çeşmeler gibi şehrin imar durumu detaylı tasvirlerle sunulur.
İstanbul'un kuruluşundan itibaren şehre dair anlatılan mitolojik hikayeler ve gizemli tılsımlar masalsı dille anlatılır.
17. Yüzyıl Panoraması: Fetihten 17. yüzyıla kadar şehrin tarihi süreci, depremler ve şehrin nüfus yapısı, dönemin ruhunu yansıtacak şekilde aktarılır.
Bu 
Evliya Çelebi'nin İstanbul'u , bugünkü İstanbul ile 300 yıl önceki İstanbul arasında karşılaştırma yapılmasına olanak tanıyan, şehrin temel karakterini koruduğunu gösteren bir rehber niteliğindedir Evliya Çelebi'nin İstanbul'u
Ayrı bir keyif alarak okudum
Uzun yıllar yaşadığım Şehr-i İstanbul'çokca özlemımle..
Evliya Çelebi'nin İstanbul'u , bugünkü İstanbul ile 300 yıl önceki İstanbul arasında karşılaştırma yapılmasına olanak tanıyan, şehrin temel karakterini koruduğunu gösteren bir rehber niteliğindedir Evliya Çelebi'nin İstanbul'u
Ayrı bir keyif alarak okudum
Uzun yıllar yaşadığım Şehr-i İstanbul'çokca özlemımle..