soğuk odamı ısıtan hayaline
gördüğüm her boşlukta sarılıyorum.
her dokunuşumda kayboluyorsun
ve gözlerin gülümsemiyor.
kanıma dokunuyor zamansız gidişin şehriyar!
sokaklara atıyorum kendimi, belli belirsiz
günahkar kaldırımlarda kalabalıklar ruhuma dar.
kirli taşlara kapanıp öpmek istiyorum bazen,
bu günahkar taşlarda senin ayak izlerin var!
seni yanımda istedim, göğe doğru yol almak,
yarım kalan hayallerimizi tamamlamak,
aşka doymak...
yürüdüm, bir çıkmaz sokakta dermansız kaldım,
sana varamadım...
o taş kaldırım acıdı halime.
sokaklar ıslanırken hüzzam bir yağmurla
kaldırımlar acıdı bana, ben ağladım şehriyar!
yüreğime prangaları vurduğun günden beri
gökte ne yıldız kaldı, ne hilâl.
ne zaman gökyüzüne uzansam geceleri
karalara bürünmüş bir dolunay var!
karartılan düşlerimizin hesabı mahşere kaldı.
bir çınar gölgesinde yitirdik yarınları.
hatıraların bile hatrı olmadı ya
kahrediyor beni bu şehriyâr!