sude lale
@selase
Şu anda okuduğu kitap
şişman hanım isanın kendisi o.
güzel bir son ama yetersizdi bence 2. hikayenin temposu çok güzeldi yazar bizi kıvama getirip getirip karakterleri o kıvamda incelettirip durdu son hariç. tempo çok yüksekti son cümlelere kadar şişman hanım isa yeterliydi de belki ama bu kadar yükseltip bir anda bizi ordan bırakması beni hikayeyle ilgili yeterince tatmin etmedi. çavdar tarlasında çocukların sonu daha güzel yazılmıştı bence.
yazarın kızının yazar hakkındaki dediklerinden zooey ve yazarın sadece ortak bir yazma serüvenini değil bazı ortak düşünceleri de paylaştığını fark ettim ve sonda zooey tüm o terbiyeden empati ve sempatiden yoksun ifadeleriyle de olsa haklı çıkarıldı. üzerine gelinmedi. belki de beni kitabın sonuyla ilgili soğutan şey bu olmuştur.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
kitabı az önce bitirim. ilk 100 sayfaya kadar ben de kitabı abartı bulanların tarafındaydım ki yazarın haşhaş savaşı serisini okuyup beğenmiş biriyim. ilerledikçe özellikle june’un athenayla olan diğer anıları geldikçe ve june’un ruh hali değişimleri geldikçe beğenmeye başladım. kitapta “haa” deyip yazarı anladığım kısımdan itibaren kitap benim için iyi kitap kategorisine geçti. june’un athenayla yaşadığı tüm süreci kitabını çalmasını ve athenanın da ona yaptıklarını anlatacağı kitabı yazma kısımları yazarın da bizimle aynı oyunu oynadığının dank ettiği kısım oldu. kitabın yayıncılık sistemine eleştirdiği su götürmez bi gerçek ama bu gerçeği yazarın da kitabında kullanması june gibi bize itiraf etmesi ve en sonunda da tüm argümanlarında haklı çıkıp bu kitabın beğeneniyle beğenmeyeniyle popüler bir kitap olması bunu gösteriyor. yazar sistemi eleştiriyor sistemin içinde olduğunu söylüyor ve bu sistem eleştirisinin çok para ve ün getirdiğini gösteriyor.
büyülü gerçeklikle yazılmış kitapları okumaya elim gitmezken yazarın fotoğrafçı olması büyülü gerçeklik anlatımına yeni bir tat katmış. bu tat kitabın özünü ve tüm güzelliğini oluşturuyor.
kitabı okurken yazar ve eşinin anıları ne kadar mutlu anılar olsa da kalp kırıklığıyla okudum. ağladım ve kederi hissettim. bu benim hüzünlü şeyleri güzel güzel şeyleri hüzünlü bulmamla da alakalı. ama en çok da ikisinin birbirlerine çokça karışmasından korkmuşumdur. yazarın son sayfadaki sözleri beni bu konuda teselli etti.
“güzel şeyler asla büsbütün hüzünlü olmazlar.”
13 yaşımda tezer kör olduğum duygularımın elinden tutup yolu göstermişti. 21 yaşımda tezer elimi bırakıp o yolu benimle birlikte yürüyor. yürüyoruz çünkü bizim yaşamımız bir gitmek.
