hatrımdadır, şöyle bir şey aklımdan geçmişti: “bir sihir ya da mucizeli bir güç, son yılda geçirdiklerimi unutturabilse de, dinç bir kafayla, yeni bir güçle her şeye yeniden başlasam...” evet, o sıralar böyle hayaller kuruyor, dirilmek umudu besliyordum. bazen de kendi kendime, “bari büsbütün aklımı oynatsam da akıl hastanesine girsem, belki tedaviden sonra beynim yeniden doğru dürüst çalışmaya başlardı,” diyordum. yaşama arzum, hayata inancım vardı!.. fakat bu düşüncenin ardından bir kahkaha attığımı da hatırlıyorum.