Ey hafızam, dostum, hazinem, aşkım! Dayanmalısın!
Çökmemelisin! Yorgunluk var, sonra
kızgınlıklar oldu, biliyorum. Ey hafızam, bu sözleri
yaşamın ötesine, görünürün ötesine taşıyacak olan
evladım.
Şunu asla unutma: her mutluluk iki mutsuzluk doğurur. Ama, neden diye sordum safça. Basit sözcüklerle beni yanıtladı: kızım ne yazık ki ya da ne mutlu ki yaşamda olsun, bir masalda olsun, herkesin mutluluğa ulaşması mümkün değildir. Birilerinin mutluluğu diğerlerinin mutsuzluğuna neden olur. Acı olsa da böyledir.