Selen Atasoy
@selenatasoy
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bir kez düşünceleri bir kenara bırakıp, zihninin içeriksiz olduğu, sadece olduğun gibi olduğun, içinde hiçbir düşüncenin kıpırdanmadığı bir noktaya ulaştın mı, artık hiçbir şey çarpıtılmaz.
İşte ben çürümüş zihniyet diye buna derim: hiçbir şekilde değişmek istemeyip, eski usullerde ısrar edip, bağırmaya devam etmek.
Ama çok sıradan bir zihne sahibiz; hep amaç açısından düşünüyoruz. Amaç “iş” demek, amaç, “bunu şunun için yapıyorum” demek. Ve bu amaç takıntısı yüzünden hiçbir şeyi kendini tamamen vererek yapamıyorsun. Yapamazsın da çünkü onu yalnızca kendisi uğruna yapıyor olmakla ilgilenmiyorsun. Ortada bir amaç söz konusu.
İçimizde yanan küçük alevi hissedelim ve diğerlerinin içinde yanan aleve de dikkat edelim, yeter.
