Selenay
@selenayy_
4 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
ben de gururunu kolayca affedebilirdim, benim gururumu yaralanmasaydı.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
hiçbir amacım, mesajım, bağlantım olmadığı halde çevremdeki hüzünlü yaşamı derimin altından akan kanım kadar yoğun algılıyordum. Hiçbir şeyin benim için gerçekleşmediği, ama yine de her şeyin bana dahil olduğu duygusunu taşıyordum
çünkü yaşamın zirvesi de dibi de aynı biçimdedir.
Bu insanlarla anlaşmak hem zor hem de kolaydı, bunun bir reçetesi yoktu. Bazen tüm bunları anlayabilmek için ortalama insan ömrünün nasıl yettiğine insan şaşar kalırdı. Bazen de herkesin yaşadığı türden bunalımlı anlar olurdu, insanın hiçbir şey elde edemediğini düşündüğü, sadece baştan itibaren iyi giden davaların olumlu sonuçlanacağına ve bunun için yardıma bile gerek olmayacağına inandığı; öte yandan diğer tüm davaların bütün koşuşturmalara, çabalara, zaman zaman insanı sevindiren ufak tefek görünen başarılara rağmen kaybedeceğine inandığı anlar. Bu durumda insan hiçbir şeye güvenemezdi, yolunda giden davaları özelllikle yardım alınmadığı için çıkmaza soktuğunu inkâr etmeye bile cesaret edemezdi. Evet, bu da bir tür özgüvendi, ama elde kalan tek şey de bu özgüvenden ibaretti.
Bazı şeyler ne kadar akıl almaz olursa olsun sakin davranmak gerekirdi. Bu büyük adalet sisteminin kısmen sonsuza dek belirsiz kalacağını ve insan kendi kafasına göre bir şeyleri değiştirmeye kalktığında ayaklarının altındaki zemin kayıp da içine düşerken, bu büyük organizmanın insanın neden olduğu bu küçük sarsıntıyı gayet kolay telafi edeceğini
-her şey birbirine bağlıdır çünkü-, yerine yenisini koyabileceğini ve hiçbir şey olmamış gibi kaldığı yerden yoluna devam edebileceğini ve hatta büyük bir ihtimalle daha katı, daha dikkatli, daha sert ve daha kötü olacağını kabullenmeye çalışmak gerekirdi.