helin
@selifhelin
152 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Yirminci asrın insanları, ilerleme uyanışlarıyla ne kadar övünseler de henüz medeniyetlerinin karnaval devrini geçirememiş oldukları görünüyor. Halktan birisi başına giydiği şeyin üzerine gerçek, yalancı çelenk gibi bir şey taksa sokakta bu hafifliğine gülmedik adam kalmaz. Ötekine gülünmez, çünkü o resmiyete sahiptir. Resmi şeylerin tuhaflığı ne dereceye varsa bunlardaki garabet üzerinde durmamak âdet olmuştur. Hayvanların dişini, tırnağını, boynuzunu sökerek bunlarla süslenen Afrika vahşilerine, medeni Avrupalılar gülerler. Fakat generallerin şapkalarındaki hayvan tüylerinin gülünçlük bakımından ötekilerden ne farkı vardır?
Sayfa 112
Fanongil eleştiri, ırkçılığın elbette kapitalizmin hükmü altında, kapitalizmin işini görerek, fakat ona 'dışsal' bir sömürü mantığını da yeniden üreterek işlediğini gösteriyor. Feminist eleştiri ataerkinin elbette kapitalizmin hükmü altında, kapitalizmin işini görerek, fakat ona 'dışsal' bir sömürü mantığını da yeniden üreterek işlediğini gösteriyor. Belki meşhur futbol vecizesini buraya uyarlayabiliriz: "Kapitalizm sadece kapitalizm değildir" - gücünü de bu müthiş eklemleme kabiliyetinden alıyor.
Sapkın bir biçimde edep olarak algılanan ve odayı dolduran mide bulandırıcı ikiyüzlülüğe fazla ödün vermeden duygulara hitap etmenin tek yolu var benim için; klişelere sığınmak. İnsanlar klişelere bayılırlar böyle zamanlarda, çünkü gerçeğe dönüşüp anlam kazanırlar.
Sayfa 217
