selos
@selimsu
75 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İşte bu sebeplerle iki tarafa da ilerleyemiyordum, çakılıp kalmıştım. Hani kendini iyi hissetmediğinde öğle uykusuna yatarsın da gözlerini açıp etrafını görebilsen de elin ayağın bir türlü kalkmaz ya, içten içe öyle bir eziyet çekiyordum ben de.
"Kısaca, ben 'Aferin'i hak ettiğini düşünüyorum. Bildiğin gibi ben hastayım. Kışın seninle görüştüğümüzde
herhalde üç dört aylık ömrüm var, diye düşünüyordum. Ne mutlu ki bugüne kadar geldim. Hareketlerim çok kısıtlanmadan hem de. Şimdi de sen mezun olup geldin. İşte bu yüzden sevinçliyim. Çok çalışıp çabalayan oğlunun kişinin ölümünden sonra mezun olmasındansa onun sağlığında okulunu bitirmesi, her anne babanın mutluluk sebebidir. Büyük hedeflerin olduğundan senin açından bakınca, 'Sadece üniversite mezuniyeti; aferin, aferin denilecek, muhteşem bir sey değil kesinlikle' gibi görünebilir. Oysa benim açımdan bakıver bir, durduğun yeri bir parça değiştirip. Yani mezuniyet senin için değilse bile benim için 'Aferin'i hak ediyor. Anladın mı mı şimdi?"
"Sonunda dayanamayıp ona sordum: Benim hatam varsa, çekinmeden söyle lütfen, düzeltebileceğim bir kusur ise
düzeltirim' dedim. O da 'Senin kusurun falan yok. Kusur sadece bende' dedi. Bunu duyunca kahroldum, elimde olmaksızın gözyaşlarına boğuldum. Kendi kusurlarımı duymak için her şeyi verirdim."
Gerçekten de Hocam'ın sizden nefret ettiğini mi söylüyorsunuz?
"Benden nefret ettiğini düşünmüyorum. Nefret etmesi için bir sebep yok. Fakat o, dünyadan nefret ediyor işte. Aslında dünyadan da değil, bu aralar insanlardan nefret eder oldu. Ben de o insanlardan biriyken, beni sevmesini beklemek anlamsız değil mi?"
Hanımefendinin "benden nefret ediyor" derken neyi kastettiğini sonunda kavramıştım.