Sırf bir kitlenin parçası olduğu için, insan uygarlık merdiveninden birkaç basamak aşağı iner. Yalıtık olduğu zaman belki de kültürlü bir bireydir; kitle içinde ise bir barbar, içgüdüleriyle hareket eden bir yaratıktır.
"Ben insan olarak yaratılmamalıymışım, martı ya da balık olsam çok daha başarılı olurdum. Şu hâlimle sürekli huzursuzum, kendimi hiçbir yere ait hissetmiyorum, hiçbir yeri istemiyorum, hiçbir yerde istenmiyorum. İçimde her zaman ölümü özleyen bir parça besliyorum."
"Ne garip şey! Sabahtan akşama kadar hayatın kötülüklerinden söz etmelerine rağmen ondan ayrılmaya bir türlü karar veremezler. Ya şu an yaşadıkları hayat her şeye rağmen o kadar kötü olmamalı yahut da gelecekteki hayatlarının daha beter olacağından korkmuş olmalıdırlar."