Horla, yeni bir dünya olasılığıdır. Daha doğrusu, elbette yeni bir dünya yeni bir insanla olanaklıdır, öyle ya, kişi kendi çevresine bir kere alışmayagörsün. Alışkanlıklarımız bizi ‘başka türlü’ şeylerden öyle uzak tutar ki, bu başka şeylerin, başka biçimlerin ve başka alışkanlıkların öz nitelikleriyle ilgilenmek için içimizde en küçük bir arzu duymayız. Bunun nedeni elbette yalnızca alışkanlıklarımız değildir. Bizim, bizim değişime olan engelimiz, biraz da bencilliğimizden, boş vermişliğimizden gelir.