İnsanın en büyük meselesi kendisini anlamlandırmasıdır şair.
(…)
Sen kendini ne kadar anladıysan, başkalarını da o kadar anlarsın. Kendi aklının sınırlarını aşamazsın.
Biz hepimiz hep ve hâlâ o evlerden çıkıp işlerimize gitmek için her sabah aynı saatte aynı şeyleri yapanlar, devamlı ve hep birlikte aynı inançla/şuurla/korkuyla yaşamaya hazırlananlar.. Her birimiz bu döngünün dışına çıkarsak hayatta kalamayacağımızdan adımız gibi eminiz. Döngünün içinde olmakla dışında olmak arasındaki farkı düşünebilmek için ne zamanımız var ne cesaretimiz. Ama heyula gibi korkularımız var. O döngüden çıkacak olursak başımıza korkunç şeyler geleceğinden eminiz de muhteşem şeyler de olabileceğini aklımız almıyor.