"O halde, insan kalmaya bak. Temel mesele, insan olmak. Bu ise kararlı, dürüst ve neşeli olmak demek, evet, herkese ve her şeye rağmen neşeli olmak, çünkü sızlanmak zayıfların işidir. İnsan olmak demek, gerektiğinde tüm hayatını seve seve ‘kaderin büyük terazisine' koymak, fakat aynı anda her aydınlık güne ve her güzel buluta sevinmek demektir."
“Şu an hissettiklerin, çoğu Yunan tiyatro oyununda da motif olarak kullanılan bir şey. Insan kaderini değil kader insan seçer. Bu, Yunan tiyatrosunun temel dünya algısıdır.”
"Dünya her gün değişim içindedir Nakata. Her sabah saati gelince hava aydınlanır. Fakat karşındaki dünya dünkünden farklıdır. Uyanan da aynı Nakata değildir.Anlayabiliyor musun?"
"Bazen ben kendim bile neyin ne olduğunu anlayamıyorum.Ben neyim acaba diye. Söylesene, sence neyim ben?"
Başımı iki yana salladım. "Bunu bana soruyorsan eğer, ben de kendimin ne olduğumu bilemiyorum."
"Klasik kimlik kargaşası."