Selin Özdemir
@selinotz
15 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
İnsan Olmak , geçmişime ,bugünüme ve geleceğime sızan ,insanlığımın kuytu köşelerine ayna çevirdiğim bir kitap oldu benim için.Keşke dedim bir on yıl önce karşılaşsaydım seninle..
“Çünkü bir duyguyu ‘nasıl’ yaşamakta olduğumuzu farkedebilmek,onun geçmişe dönük ‘nedenleri’ni açıklayabilmiş olmaktan çok daha büyük önem taşır.”
Reklam
Kitabı pek sevemedim olay örgüsü kopuk duygu geçişleri yavan detayı eksik kalmış bir kitap gibi zihnimde çizemedim bir türlü ,baş karakterini “hiçlik” olarak tanımlayacağım bu kitabı hiçbir şey hissetmeden okudum desem yeridir.
“.. İnsanlar ne denli savurganlık ederlerse, istemedikleri ne kadar çok malı almaya ikna edilebilirlerse bu satıcıların o kadar işine gelirdi.Savurganlığa özendirmek on bin Boston dükkanının öncelikli amacıydı.”
1887 yılında kaleme alınmış bu cümle 2021 yılında bu kitabı okuyan bana ne kadar da tanıdık.1887 yılında on bin Boston dükkanının yaptığını bugün sosyal medya üzerinden “influence” edilerek maruz kalıyoruz. Ve görüyoruz ki değişmeyen tek şeyin nasıl da dönüştüğünü.
Yazarın bakış açısı,vizyonu ,öngörüleri , hayal gücü ve tespitleriyle ütopya karşılaştırmalarıyla dönemin çok ilerisinde ders niteliğinde bir kitap.
Durağan bir psikolojik roman Tatar Çölü. Kahramanımız Drogo, eylemlerinin sorumluluğunu kaderin omuzlarına yüklemeden kendi seçimlerinin sonucunu yaşarken, okuyucuyuda kendi eylemsizliklerinin sorularıyla yüzleştiriyor bir noktada.Köşe romanlarımdan birisi oldu.
“...yavaş yavaş güveni azalıyordu.İnsanın, tek başına olduğu ve hiç kimseyle konuşamadığı zaman bir şeye inanması çok zordur.İite tam da o dönemde,Drogo, insanların her zaman birbirlerindem uzakta olduklarını fark etti, birisi acı çektiğinde, acısı sadece kendisine ait oluyor, hiç kimse o acıyı birazcık olsun dindiremiyordu;bir insan acı çektiğinde,duydukları sevgi ne denli büyük olursa olsun,diğerlerinin bu yüzden acı çekmediklerini ve yaşamdaki yalnızlığı işte bu durumun oluşturduğunu fark etti.”
Güney Kutbunu yalnız başına keşfe çıkan ilk insan olmasının yanı sıra Kuzey ,Güney ve Everest Dağı zirvesini geçen ilk kaşif,dağcı, yayıncı, yazar ve avukat olan Norveçli yazarımız Erling Kagge sessizliği bulmak üzerine birçok farklı bakış açısı ve bilgi sunan 33 deneme kaleme almış. Kitabı bitirdikten sonra kendime ilk sorduğum soru “Ben ne kadar sessizim?” oldu. Daha sonra bu soruyu cevaplamaya çalışırken gelen diğer sorular “ Bu sessizliği dinlememe ne kadar izin veriliyor ?” , “ Peki bu sessizliği Norveçte yaşayan birinin mi bulması daha kolay yoksa benim mi?” Çünkü sessizliği bulmanın ve bunu üzerinizde ne kadar taşıyacağımızın sadece kişisel tercihlerle değil , içinde bulunduğumuz ve yaşadığımız sosyal çevreyle de alakalı olduğunu düşünüyorum. Kişisel sınırlamalar ancak bir kaç gürültülü pencereyi kapatmaktan öteye gidemiyor.Yani bir noktada yine “Coğrafya kaderdir.” e çıkıyoruz sanki.Çünkü içinde bulunduğumuz şartlarda “durmanın” bile büyük bir lüks olduğu bir dönemde olduğumuzu düşünüyorum.
Reklam