Her gün olduğu gibi bu sabah ta kalkıp geldim işime.Yağmurlu bir gün.Uyarı üstüne uyarı var meteorolojiden.Aşırı yağış bekleniyor.Burası çok yağış alan bir şehir.Bir çay içiminden sonra gökyüzüne bakmak için dışarı çıktım.Arka bahçe ağaçlık.Bahçe duvarını dibinden bir ağlama sesi geliyor.İncecik.cılız.Yağmur şiddetli olmasa da şu an çiseliyor.Gidip baktım.Minik kap kara bir köpek yavrusu.El kadar.Nasıl girmişse oraya,duvarı atlayıp dışarı da çıkamıyor.Hemen almak için hamle yaptım.Sağa sola kaçmaya çalıştı,kaçacak yeri yok, titriyor.Belki geceden beri orada.Islanmış üşümüş.Nihayetinde aldım.odama getirdim.Kuruladım.Mama verdim.Öyle cana dokunur bir hali var ki mahzun mahzun bakıp boynunu büküyor.Şimdi rahatladı,uyuyor.Böyle zamanlarda sokaklarda kalan aç susuz üşüyen canlılar için hep derin üzüntü duyarım.Hepsini evime almam mümkün değil.Ama mutlaka çantamda mama bulundurmaya çalışıyorum.Bu gün bu miniğin hayatına dokunmak bana kısmet oldu.Adını "Yağmur" koydum.Umarım sizin karşınıza da hayatına dokunabileceğiniz birşeyler çıkar.Sevgiyle kalın.