"... öteden beri onu memnun etmek için yapılan zor ve büyük şeylerle ona sükunet ve sağlık, hem kendisine hem yakınlarına mutluluk sağlayacak, bir yandan küçücük ve kolay, bir yandan da imkansız şey arasındaki tezatın ironisini dolu dolu yaşayabilmek, açısıyla kendinden geçebilmek için bu tezata yoğunlaşıyordu.
Hırs insanı şan ve şöhretten daha çok sarhoş eder; arzu her şeyi yeşertirken sahip oluş doldurur; hayatı yaşamaktansa düşlemek yeğdir; kaldı ki yaşamak da bir bakıma hayatı düşlemektir.