Kendi kusurunu görmeyen, bilmeyen, fark etmeyen
de kusurludur. "Ayağına bir taş değse kalbini yokla” sözü fehvasınca evvela kendimizi sîgaya çekmek gerekmez mi? Yoksa; "başıma çok iş geliyor; derdim tasam bitmiyor, bir şanssızlıktır gidiyor" falan demek işin kolay tarafı. Bizim gibi insanlara düşense ecdadın dediğini yapıp evvela kendimize, kendi gönlümüze bakmak olmalı. Yoksa bizden evvel ya da Yunus'un başına gelen gibi bizden sonra çıkıp da bizi biri sîgaya çeker belki de…