Selmina

Selmina
@selminaa
aile sanıldığı kadar tesadüfi bir şey değildi, kuradan çıkmıyordu, onu bulman veyahut oturup kendi ellerinle yapman gerekiyordu
Sayfa 114·Kitabı okudu
Alıntı
sahici bir karşılaşmaydı bizimki, birinin diğerine muhtaç kaldığı, birinin diğerine emanet edildiği, birinin diğerine razı geldiği bir ilişki değildi. ben eskiden sandığımın aksine, herhangi bir yere ilişmeden, herhangi bir topluma ilave edilmeden de mevcutmuşum meğer
Sayfa 96·Kitabı okudu
Alıntı
insan başına gelecekleri gayet biliyor da ne kendine ne başkasına söyleyebiliyor bunu
Sayfa 93·Kitabı okudu
Alıntı
“aşk, bazen yeni bir eve taşınmak gibidir,” derdi sonja. “önceleri bütün bu yeni şeylere aşık olur, her sabah, sanki korkunç bir hata olmuş da böylesi harika bir yerde yaşamamanız gerekiyormuş gibi birileri içeri dalıp sizi sahip olduğunuz şeylere dair duyduğunuz o mutlu şaşkınlıktan uyandıracak zannedersiniz. derken aradan yıllar geçer ve duvarlar rutubetlenir, parke aşınır ve artık o evi mükemmel olduğu için değil, tam tersine, mükemmel olmadığı için sevmeye başlarsınız. kusurları ve çatlakları ezberlersiniz. soğukta anahtarın kilitte kalmasını önlemek için ne yapmanız gerekeceğini öğrenirsiniz. hangi parkenin gıcırdadığını, giysi dolabını ses çıkarmadan açmayı ve evinize dair bütün o küçük sırları öğrenirsiniz.”
Sayfa 294·Kitabı okudu
Alıntı
istemediğim için uyum sağlamadığımı fark edinceye kadar uyum sağlayamamak beni endişelendirirdi
Sayfa 152·Kitabı okudu
Alıntı