Siz denizseniz ,uzak-yakın bütün acıları göğsünüzde uyutursunuz ;adanızı merhametli bir hasretle kucaklarsınız. Yoksa dünya denen,zaman denen bir hoyratlık sizin iyiliğinizi bir nefeste tüketecektir.
Biliyor musun, yaşamanın dayanılmaz bir hal aldığı zamanlarda içimizden birisi hikâye anlatmaya başlar. Hepimizin bininci kez dinlediği bir hikâyedir .Yeri değildir. Ayıptır hatta.Yalnızlığımıza bir yalnızlık daha açacak bir hikâyedir. Birden gülmeye başlarız. Saygısızlık olur mu hiç. İnsanın ,acısını sevmesi için dünyaya ait bir tutamağa ihtiyacı oluyor.