Selma Şaşmaz Avcı
@selsas
Kendisi öğretmen ruhu daima öğrenci
Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni
GAÜN
16 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Ölümün insanda yarattığı o tarif edilemez acıyla, aşkla, geride kalanın yalnızlığıyla harf harf işlenmiş şiirler… Yüreğime dokundu. Yüreğinize dokunur.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İpi kopmuş boncuk
Bir gün, “benim için şiir yazdın mı hiç” demiştin. Göstermiştim, “ şu heves sensin, şu incinmiş gurur sen, şu utangaç aşk, şu Posta Caddesi’ndeki daktilo sesi, çocukların okul dönüşü sevinci sen.” Kuşkuyla bakmıştın yüzüme. Kirpiklerim içime dökülüvermişti. Susarak büyümüş iki çocuktuk biz, kendisini sevmeyi bilmeyen. Yanımızda birisi olmadan sevincimizden utanırdık. Kaç hayat evimizde bizden çok soluk aldı. Sonra harfler girdi yoksulluğumuza. Sonra dünyanın bütün mazlumları. Elimde başkalarının rüyası, bir var oluş acısıydım önünde. Yazmaya, okumaya ayırdığım zamanlar senin de zamanlarındı. “ Tenha gezen evliyam” dedim.
“Ben gittim harf harf dağıldım
Sen tamamladın cümlemi. “
Yüzüm bir gelecek atlası.Başım önde dönüyorum bütün yürüyüşlerden. Mavilik yitirdi hükmünü. İpi kopmuş bir boncuğum senden sonra. Bedeni olmayan bir zaman, odalarda. Canım ne kadar acıyorsa sözüm o kadar üşüyor. Ömür Hanım, Şahgülüm, Köroğlu’m… sana bir nefes olamayan şiirden de geçtim. Sen
Islık Çalan OdalardaŞiir
Deniz kıyısına gidelim haydi
Mavi, göğsünde uyutur biraz korkumuzu.
İki kişilik bir yalnızlığım fotoğraflarının önünde
Birisi alıp götürdüğün, öteki bırakıp gittiğin.