Hayat bu, hayat, der; kimi ölür, kimi doğar, kimi evlenir. Bizde boyuna yaşlanıyoruz. Değil yıllar, günler bile birbirine benzemiyor. Ne iştir bu. Keşke bugün tıpkı dün gibi, dünde tıpkı yarın olsa, ne güzel olurdu... İnsan düşündükçe kötü oluyor...
İçinde olup bitenlerden kimselerin haberi yoktu. Eşi dostu sanıyordu ki onun bütün derdi yemek içmekten ve uyumaktan ibaret.
Ne bilsinler? İçindeki fırtınayı.
Bir şeyim mi eksik ? Bana bakacak, işlerimi gördürecek adamlarım var sanıyorum, Tanrıya şükür, hayatımda hiçbir zaman çoraplarımı kendim giymedim. Ne diye kendimi derde sokacakmışım ? Ne diye ?