Sema Uslu
@semauslu
“Ah, sizi akıl sahibi insanlar!” diye gülümseyerek bağırdım. “Tutku! Sarhoşluk! Delilik! Siz ahlak sahibi insanlar öylesine kaygısız, öylesine kayıtsız görünüyorsunuz ki! Sarhoştan yakınıp akılsızı aşağılıyorsunuz; bir papaz gibi yanlarından geçiyor ve bir sofu Tanrı’ya nasıl şükrediyorsa, sizi de onlar gibi yaratmadığı için Tanrı’ya şükrediyorsunuz. Ben kaç kez sarhoş oldum, tutkularım hiçbir zaman delilikten uzak değildi ve bunlardan pişmanlık duymuyorum: Çünkü anladım ki, büyük işleri, mümkün görünmeyeni başaran sıradışı insanların eskiden beri sarhoşlar ve deliler olduğunu ilan etmek gerek. Ama olağan yaşamda bile, hemen hemen az çok özgürce, asilce ve beklenmedik bir biçimde gerçekleştirilen bir eylem görüldüğünde, her zaman bunu yapan için, ‘Bu adam sarhoş, bir deli!’ denmesi dayanılmaz bir tavırdır. Utanın ayıklar! Utanın bilgeler!”
Sayfa 64 - Can Yayınları
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Eğer doğru kullanırsan sözcükler X ışınlarına dönüşebilirler -her şeyi delip geçerler.
Sayfa 104 - İthaki Yayınları
"Bu da," diye veciz bir ifadeyle ekledi Müdür,
"mutluluk ve erdemin sırrıdır -yapmak zorunda
olduğun şeyi sevmek. Tüm şartlandırmaların amacı budur: insanlara, kaçınılmaz toplumsal yazgılarını sevdirmek."
Sayfa 39 - İthaki Yayınları
8/10
Beğendi
·2026 5. kitabı
Tanrı, hayatına bir nefes üfleyip tekrar geri çekmiş, bir güneş onu birden aydınlatmış, sonra ebediyen sönmüştü...
Evet ebediyen sönmüştü, ama hayatı da artık silinmez bir anlam kazanmıştı; şimdi niçin yaşamış olduğunu, niçin bundan sonra boşuna yaşayacağını biliyordu.
