Zayıflığımızı göstermek istemediğimizde böyle yaparız; iyiyim deriz ama aslında ölüyoruzdur, halk arasında buna kan kusup kızılcık şerbeti içtim demek denir ve bu içsel dönüştürme fenomeni yalnızca insan türünde gözlenir.
…Ama kaderim bana güçlü olmamı, Tanrı'nın yoluma ışık tutacağını söylüyor. Ve Tanrı'nın ben doğmadan çok önce öleceğim günü belirlediğine ve bunu değiştirmemin mümkün olmadığına inanıyorum. Hayattayken belki bir şans yakalarım, çünkü hayatım boyu bu hep böyle oldu…
…Şimdi öte yandan, bazı kıtalarda açlık fakirlik insanın soyunu kırarken, öte kıtalarda obezitenin çağın sorunu diye adlandırılması, insanoğlunun rezilliğinden daha ziyade maneviyatın tükenmişliğini ve insan doğasının garabetini anlatıyor. Ahlâksızlık almış yürümüş, yalan dolan sarmış her yanımızı. İnsanlar birbirini sömürüyor, tabiatın af buyurun, içine ediyor. Sorarım size, ahirette o ağaçlar bizden davacı olmayacaklar mı? Neymiş efendim, kışla yapacakmış haramzade…