s.
@sempereadem
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Son zamanlarda okuduğum en acı verici kitaplardan biriydi. Üstelik yaşanmış olması ayrı bir kederlendirdi. Yazım dili o kadar anlamaya müsait, o kadar hoş ki su gibi akıp gidiyor. Dedeye sonuna dek kin tuttum, neden olduğunu tahmin etmek pek zor değil. Anne de açıkçası pek ortalarda yoktu, ninenin emeği daha büyük üstünde. Yine de bir çocuk için büyük bir yıkım annenin kaybı, hem de o yaşta. Beni en çok üzen kısımlar subayın Aleksey'i dövmesi ve okulda çöp koktuğu için yerini değiştirmek isteyen çocuklardı. Kitap boyu küçük Maksim yanınızdaymış gibi hissediyorsunuz. Keyifli okumalar.
