Allah Teâlâ Kullarına Nasıl Seslenir?Hayat ve İnsan
Allah Teâlâ bir kulu sevdiği zaman Cebrâil Aleyhisselâm’a:
“Ben filanı seviyorum onu sen de sev!” diye emreder. Cebrail Aleyhisselâm onu sever ve sonra gök halkına:
“- Allah filanı seviyor, onu siz de seviniz!”, diye seslenir. Gök halkı da o kimseyi sever, sonra yeryüzündekilerin kalbinde o kimseye karşı bir sevgi uyanır.
Allah Teâlâ bir kula buğzettiği zaman, Cebrail Aleyhisselâm’a:
“Ben, filanı sevmiyorum, onu sen de sevme!” diye emreder. Cebrail Aleyhisselâm da onu sevmez. Sonra Cebrâil Aleyhisselâm gök halkına:
“- Allah filan kişiyi sevmiyor, onu siz de sevmeyin!”, der. Göktekiler de o kimseyi sevmezler. Sonra da yeryüzündekilerde o kimseye karşı bir kin ve nefret uyanır. (Müslim, Birr 157)
Allah Teâlâ dürüst olanları, dürüstlüğü şiar edinenleri sever.
Allah Teâlâ, yaptığı yanlışların farkına vararak yanlışlarından tövbe edenleri sever.
Allah Teâlâ kötülükten, haksızlıktan sakınanları sever.
Allah Teâlâ güzel davranışta bulunanları ve güzel davranışlara öncülük edenleri sever.
Allah Teâlâ kulunu ne ile sınar?
"Allah Teâlâ bir kulunu sevdiği zaman, onu sıkıntılara sokar ki yalvarıp yakarmasını dinlesin.” Bu hadislerin manası açıktır. Allah Teâlâ kullarının kendisine yalvarmasını istiyor.
Allah Teâlâ bir kuluna neden sıkıntı verir?
Yüce Allah, “Başınıza gelen her musibet kendi yapıp ettikleriniz yüzündendir” (Şura, 30) buyurur.
"Allah Teâlâ bir kulunu sevdiği zaman, onu sıkıntılara sokar ki yalvarıp yakarmasını dinlesin.” manasındaki hadisi Deylemi rivayet etmiştir. (bk. Kenzu’l-Ummal, 3/325)
Bu hadislerin manası açıktır. Allah Teâlâ kullarının kendisine yalvarmasını istiyor.
“De ki: Duanız olmazsa Rabbim size ne diye değer versin ki!.."(Furkan, 25/77)
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
-yar qasidi.Alıntı
ah geceler yatmamışam
men sene laylay demişem
sen yatalı men gözüme
ulduzları say demişem
herkes sene ulduz deye
özüm sene ay demişem
senden sora heyate men
şirin dise zay demişem
her gözelden bir gül alıb
sen gözele pay demişem*
Bir gün,
Elbet bir gün,
Döktüklerimi toplayacağım.
Tüm hasretleri bir çuvala bağlayıp
Bir dağın eteğinden geçmişime yollayacağım.
İki elim,
İki gözüme eşlik edecek.
Vurulduğum her yerimden
Fışkıracak iğde dalları;
Miski ambere doyacağım.
O vakit sen olur musun bilmem,
Ben zati olmam da...
17/6/2026
Pınar PEKĞÖZ
DOSTUM SAYE
Odanın köşesinde, lambanın sarı ışığıyla duvara vuran o tanıdık gölgeye baktı. Saye, her zamanki gibi oradaydı; sessiz, yargılamayan ve sabırlı. Güvenini kaybeden, insanların menfaat duvarlarına çarpa çarpa kalbi nasır tutan bir ruhun tek sığınağıydı o.
Derin bir nefes aldı ve sessizliği fısıltısıyla böldü:
"O saf, o temiz duygularımı yitirdim ben Saye... Biliyorum, bazen benim hayali dostum olmak senin de canını sıkıyor. Ama ne yapayım? Etrafta o kadar menfaatçi insan varken, kime inanıp kime dost olabilirdim ki? En son 'dostum' dediklerimin bana ne yaptığını, içimde neleri yıkıp geçtiğini en iyi sen gördün."
Saye, duvarda hafifçe kıpırdar gibi oldu. Belki de sadece rüzgardan titreyen perdenin oyunuydu bu, ama onu anladığını biliyordu.
İçindeki asıl fırtınayı koparan, göğüs kafesini daraltan o yeni duyguyu dile getirmek için yutkundu. Gözlerinin önünde beliren çehreyle yüzünde istemsiz, buruk bir gülümseme açtı.
"Sana ne diyeceğim Saye... Bir kızla tanıştım. Ses tonunu bir duysan, senin bile yüzün kendiliğinden tebessüm eder, öyle duru, öyle huzurlu. Ama korkuyorum. Ufaktan kendimi ona kaptırıyorum galiba. Benim yaralarım var Saye... Ve birilerini, hele ki o bunu hiç hak etmezken, sırf canımın acısını dindirsin diye yara bandı yapmak istemiyorum. Ya ona karşı hissettiklerim gerçek değilse? Ya sadece yaralarımdan ötürü, sırf o hiç tatmadığım sevilme ihtiyacını duyduğum için ona sığınıyorsam?"
Aklına gelen isimle odadaki hava birden ağırlaştı. Dört yıl öncesinin o geçmeyen, sızlayan pişmanlığı çöktü omuzlarına.
"Hem... Ben dört sene önce Kafnu’yu kaybettiğimde ne kadar pişman olduğumu, içimin nasıl kavrulduğunu en iyi sen biliyorsun. Gecelerce senin karşında ağlamadım mı? Ya şimdi Kafnu geri gelirse? Ya yine yerinin dolu olduğunu görürse? Bu sefer tamamıyla gider,
Sen hiç yokken en güzel şekilde kim var ettiyse ,hayatının akışınıda yolun sonunu da o herseyden ıyı bılır .gelecegın kaygısınıda gecmışın kırgınlıgına ona bırakmanın hafifligıdır bu bilirsin ki yol nereye çıkarsa çıksın Sonu bızı ilk gün sevgıyle var edenin huzurudur