Sena
@senaahsen
instagram: ahseensena
Editör
Sosyoloji - İlahiyat
24 Mayıs
764 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Tantûra’dan Beyrut’a, Beyrut’tan Lübnan’a uzanan bir kadının hikayesi. çocukluğu, gençliği, ilk heyecanları, evliliği, anneliği, direnişi, mücadelesi, vazgeçmeyişi, endişeleri, korkuları, savaşları ve savaştan çıkamayışı….
bir hayat, birden fazla savaş. Rukayyenin de dediği gibi “bir hikaye içine kaç savaşı sığdırabilir?” bir insan hayatı en fazla ne kadar acıya şahitlik edebilir?. gerçeklerle kurgunun iç içe olduğu bir hikaye. her hikaye sizi farklı dünyalara götürüyor. Savaş insana neler öğretir kitabın içinde çok güzel anlatmış Rukayye. sadece savaş romanı bekliyordum bu kitaptan fakat Rukayye’nin kalbiyle tanıştım. sizde tanışın, muhakkak seversiniz.
Reklam
Bir çocuk dünyaya geldiğinde bomboş gelir ve siz ona sıfırdan her şeyi öğretmek zorundasınızdır. Bir duyguyu hissetmeyi, gördüğü şeylerin adlarını, ince düşünmeyi veya kötü düşünceleri, bir insanı sevmeyi bir hayvanı sevmeyi veya bir hayvana binebilmeyi. Ağaçları, arabaları, yaprakları, dağları, denizleri….. aklınıza ne gelirse. İşte Ada 11 yaşında ama yeni doğmuş bir bebek gibi zihni de aklı da kalbi de bomboş. Sebebi ise, sakat ayağı yüzünden annesinin onu 11 yıl boyunca yaşadığı odadan dışarı çıkarmaması. Peki bir savaş bir çocuğun hayatını hep mi kötü etkiler? Bu sefer bu sorunun cevabı hayır. Çünkü ada tahliye edilecek çocukların arasına karışıp kendini annesinin onu mahkum ettiği hayattan kurtarıyor. Tam bir sağlam irade ve pes etmemenin örneği Ada. Hayatına sıfırdan, yeniden doğmuş gibi başlıyor. İnsanları tanıyor, onları sevmeyi ve onlara güvenmeyi yeniden öğreniyor. Bazen çocuk gibi bazen de koca yetişkin gibi. Kitabı okursanız, sizinde Adaya sarılmak isteyeceğinizden eminim….
Duygular maharetli ellerde nasıl da güzel gün yüzüne çıkıyorlar. Her ne olursa olsun ehline denk gelebilmek çok mühim. Tarık Tufan’da bana göre insan duygularını bu kadar güzel işleyebilen mahir kalemlerden biri. Kelimeleri o kadar büyülü bir şekilde kullanıyor ki bütün hisler insanın kalbine kalbine işliyor.
Handan’ın Derviş Alinin, Halidenin, Cihangir’in, zelihanın ve Nihal’in hikayesi de usta ellerde ince ince işlenen bir hikaye olmuş. Yalnızlığın,sevgisizliğin ve kimsesizliğin hikayesi. Tufan ‘insan’ı o kadar güzel anlatmış ki bir ayna gibi koymuş her şeyi önümüze. Bütün sırlarımız, zayıf yönlerimiz,zaaflarımız, korkularımız ve utançlarımız….. Kendinizden kaçmak bu kez imkansız…. 
Tarık Tufan
2012 yılının Şubat ayında Batı Şeria’da Ceba yolu üzerinde, Nuru’l Hüda okulunun anasınıfı öğrencilerini taşıyan okul servisi, İsrail vatandaşı olan şoförün sebep olduğu kazada takla atarak yanmaya başladı. Bölge israilin kontrolünde olduğu için ambulans ve itfaiye gecikmeli olarak olay yerine geldi. Ve bu kazada Âbid Selame’nin oğlu Milâd dahil olmak üzere Salah, Abdullah ve onlarla beraber 7 kişi daha yanarak vefat ettiler. Olaydan sonra israil basını ölen çocuklarla ilgili haber yaptığında İsrailli çocukların yorumları bile insanı dehşete düşüren cisten oldu. Olay yerine ilk gelen ve yangına ilk müdahalede bulunanlardan biri olan Sâlim’in de dediği gibi: “Eğer yol kenarında taş atan iki Filistinli çocuk olsaydı, ordu anında orada olurdu. Ya da Yahudiler tehlikede olduğunda, israil helikopter gönderiyor. Ama Filistinli çocuklarla dolu bir otobüs yanarken, tüm çocuklar tahliye edildikten sonra mı geliyorlar? Salim içinde biriken öfkeyle sön sözünü söyledi: “Onların ölmesini istediniz.”
Her şeyiyle gerçek, yürek yakan ve boğazda düğüm bırakan bir hikaye. Ve tabiki bu güzel eseri Türkçeye kazandıran güzel @suhedanurhacialioglu . Gerek Kavramlar, gerek isimler, gerek mekanlar okurken bile zorlanılan bir eseri bu kadar akıcı bir dille Türkçeye çevirmek muazzam bir iş. Harikasın @suhedanurhacialioglu . Bundan sonra yaptığın her işe gözüm kapalı güvenicem orası kesin… 
Nathan Thrall
Bu kitapta ölüler konuşuyor. Evet yanlış duymadınız bu kitapta ölüler konuşuyor.
1658 yılında başlayan bir hikaye Firuzan’ın hikayesi. Büyük büyük ninesi olan Umay Nine ile başlıyor kader ağlarını örmeye ve kızı Nigar’a kadar devam ediyor.
Kader demişken o malum soruyu soralım. İnsan kaderini kendi mi yazar, yoksa ona yazılan kaderi mi yaşar ? Neyse bunlar çok karışık konular ama bu kitapta bunu sık sık düşünmekten de kendinizi alıkoyamıyorsunuz. Bazen diyorsunuz ki bu kadınlar kader kurbanı bazen de diyorsunuz ki hayır bu kaderi kendisi yazdı.
Önce Umay Nine kendi için yazılan kaderi tersine çevirmeye çalışıyor. Sonra Dapîr Nine. Ve en sonunda Firuzan. Halk arasında dolaşan bir söz var ya hani ‘kızlar annelerinin kaderini yaşar’ diyet. Firuzan’da büyük büyük ninesinin kaderini yaşıyor defalarca. Hatta Firuzan’ın kızına kadar gidiyor bu durum. Bütün kadınların tek bir ortak noktası var. Var olabilmek… Peki var olabilmek için gerekli olan şey ne? Bir yurt. İşte bu hikaye kendine bir yurt arayan, bir yere ait olabilmek için sürekli mücadele etmek zorunda kalan kadınların hikayesi….
Reklam