Gönülden isteyerek seçtiği öğretmenlik mesleğinden meslektaşlarının bıkkın halleri, toplumun eğitime olan duyarsızlığı ve öğretmenin ancak lafta değerli olması gibi sebeplerle uzaklaşan Arif öğretmen ile seminerine katıldığı Doğan hocanın sohbetinin konu edildiği kitap... Sohbetin ilerlemesiyle sizli bizli konuşmalar yer yer senli benli konuşmalara dönüşüyor fakat sohbet öyle bir noktaya varıyor ki okuyucu senli benli konuşmalara geçişi yadırgamıyor. Mesleği yüzünden bunalıma girmiş olan Arif öğretmene psikolog Doğan hoca yardım etmeyi bir borç biliyor ve onunla haftanın belirli günlerinde sözleşip buluşuyor. İlk buluşmada Doğan hocanın Arif öğretmene öncelikli önerisi dışardan görünen kimliğinden ziyade içindeki kimliği ortaya çıkaracak biçimde kendini tanıtması oluyor. Çünkü dışardan görünen kimliği ile kim olduğunu belirleyen kişi, daima başkalarının söylediklerine göre yaşamını sürdürecektir yani "böyle gelmiş böyle gider" mantığıyla sıradan insanlar gibi var olup (yaşamak değil var olmak) ölecektir. Fakat eğer kişi kabuğunu kırıp kendi kimliğini yaratırsa tabiri caizse hapishaneden kurtulmuş olacaktır. İşte sohbetin ana amacı hapishaneden kurtulan ve sayıları az olan "savaşçı"ların sıradan insanlardan farklı özelliklerini ortaya koyup savaşcı bir öğretmen yaratabilmektir. Savaşçının beni en etkileyen özelliği ölüm bilinci ile yaşaması oldu. Sıradan insanlar sonsuz yaşamı zemin kabul ederken savaşçı her an ölüm bilincini zemin kabul ederek yaşamını anlamlandırır. Yaşamını ölüm bilinci ile anlamlandıran savaşçı ise ne zaman öleceği meçhul olduğu için yaşamında ümitsizliği, çekingenliği, tembelliği ihtiva etmez. Nitekim hiç ölmeyecekmiş gibi yaşayan sıradan insanlardan daha anlamlı bir yaşamı olur savaşçının. Ölüm bilinci sorumluluklardan kaçmamayı, sevdiklerine

Psikoloji