İnsanların büyük bir kısmıysa iki tarafta da değildi. Kötü şeyler onlardan uzakta bir yerde, tanımadıkları birinin başına geldiği sürece onların sorunu değildi.
İnsan olmanın nasıl bir şey olduğunu pek anlayamıyorum ama ruhlar hakkında birçok şey biliyorum. Ruhların kendini yanında rahat hissedebileceği birini bulana kadar nasıl yolculuk ettiğini biliyorum. Ben artık evimdeyim. Buradan asla vazgeçmem.
Mustaripler yalnız "Mustaribim!" diye bağırabilenler değildir. Bilinmez niçin, acıyı hayata katan kudret, insandan başka hiçbir mahkuka acının sırrını açığa çıkarmak imkanını vermemiştir... Hiçbir beygir, hiçbir arı, hiçbir sinek başının ağrıdığını veya midesinin bulandığını bize söyleyememiştir. Fakat bu türden bir ıstırabın gözü, başı, ağzı olan bir mahluka yabancı olabileceğini zannetmek ne merhametsizliktir.
Bence din bize hiçbir şeyin aslında bizim suçumuz olmadığını, iplerin başka bir şeyin ya da birinin elinde olduğunu, bu sebeple gidişattan sorumlu olmadığımızı ve bir şeyleri iyileştirmek için dua etmemiz gerektiğini öğretiyor. Oysa dünyadaki kötülükte epey payımız var. Bu durumu düzeltecek gücümüz de var.