“Bilmek ve bilmemek, gerçeği görmenize karşı özenle hazırlanmış yalanları söylemek, birbirine karşıt iki kavrama, birbirleriyle çeliştiklerini bile bile inanmak, mantığa karşı mantık kullanmak, ahlaka bağlılığı ileri sürerken onu yadsımak, demokrasinin olanaksız olduğuna inanırken, Parti’yi demokrasinin koruyucusu olarak görmek, herhangi bir şey gerektiğinde unutmak ve sonra yeniden unutmak, hepsinden önemlisi, bu işlemi, işlemin kendisine de uygulamak. Asıl incelik şuradaydı: bilinçli bir şekilde bilinci yok etmek, sonra, yeniden bu bilinçli hareketi unutmak. Çiftdüşün sözcüğünü anlamak bile, çüftdüşünü kullanmayı gerektiriyordu.”
“Elif: Resim aklın gördüğünü gözün şenliği için canlandırmaktır.
Lam: Gözün dünyada gördüğü, akla hizmet ettiği kadar girer resme.
Mim: Demek ki güzellik, aklın kendinden bildiğini, gözün dünyada yeniden keşfetmesidir.”