sena ♡
@senario
5 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
9/10
2026 4. kitabı
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
“Kendi salonlarında yaşayan insanları sevmiyor musun?” diye sordum şaşırarak.
“Seviyorum,” dedi, isteksiz bir sesle. “Genelde seviyorum. Bazılarını. Onları her zaman anlamıyorum. Onlar da beni her zaman anlamıyor.”
O gittikten sonra söylediklerini düşündüm. İnsanlarla olmak istememeyi tasavvur edemiyorum. (Gerçi yalan değil, Dr. Ketterley bazen asap bozucu olabiliyordu.) Raphael Alkov İnsanları arasından hangilerinin öldürüldüğünü sorduğunda, sade bu soruyla bile Dünyanın nasıl daha karanlık, daha hüzünlü bir yer gibi göründüğünü hatırladım. Belki diğer insanlarla birlikte olmak da buna benzer bir şeydir. Belki çok sevdiğiniz ve takdir ettiğiniz insanlar bile Dünyaya pek de istemeyeceğiniz biçimlerde bakmanıza yol açabilir. Belki Raphael’in kastettiği de budur.
Muazzam bir kitaptı. Kurgusu ve bu kurguyu ağır ağır ele alışı, her şeyi Matthew-Piranesi ile ilk elden öğreniyor, deneyimliyor ve hissediyor oluşumuz beni çok etkiledi. Ters köşesiyle, kitabın belirli bir bölümünden sonra yaşattığı duygu şöleniyle tek kelimeyle harikaydı. Şu anki favori kitabım, tek bir eksiği yok, aksine fazlaca kattıkları var. Bana cesaret ve samimiyet hissettiren, tekrar tekrar okuduğum cümleleri var. Nihayetinde, Piranesi'nin yitirdiği onca şeye rağmen kendine ve herkese karşı dürüstlüğü, Eve/Dünyaya olan bağlılığı, sonunda eski dünyada gördüğü her şeyin yeni dünyadaki timsalini bulurkenki merakı, saflığı; kendine bu dünyada da bir yer buluşu, aslında hiçbirimizin "özel" olmadığını, hepimizin ve Evlerin bile bir yerde birbirine benzediğini anlaması, her şeyiyle beni büsbütün mest etti. "Evin güzelliği ölçüsüz, şefkâti sonsuzdur." Piranesi'yi okurken kendim de dürüst olmak istedim, düşmanı öldüğünde bile tek dostunu ve düşmanını kaybettiğine üzüldüğünde onun kadar masum olmak, onu hapseden Evi özlediğini itiraf ettiğinde onun kadar cesur olmak istedim. Beni silkeleyen bir kitaptı. Bu hayatta hepimiz bazen kendimizi kaybediyoruz, belki su değil samimiyetsiz duygular, durumlar bizi boğuyor ama bazen hepimizin bir ölü kemiğine ya da cansız heykele dahi asil gözle bakan, onu koruyup kollayan bir Piranesi'ye ihtiyacı oluyor. Umarım hepimiz dürüst ve saf değerlere sahip oluruz, umarım hepimiz birbirimizi ve Ev'imizi koruyup kollarız.
